دیگ بخار و تاسیسات
با سلام. به اطلاع کلیه دوستان و بازدید کنندگان محترم می رساند به علت اینکه سایت تخصصی دیگ بخار به امکانات بیشتری جهت اطلاع رسانی کامل و مطالب علمی تری نیاز دارد به صورت تخصصی در آدرس www.steemboiler.com راه اندازی شده است. و ادامه مقالات در صفحه آرشیو آن سایت به روز رسانی خواهد شد. و این وبلاگ به روز نخواهد شد. لطفا جهت دریافت و اطلاع از ادامه مقالات به آرشیو سایت دیگ بخار به آدرس www.steemboiler.com/arshiv.htm مراجعه فرمایید.
با تشکر از همراهی شما. بخارپویان
عنوان رسوب به لایه ای چسبنده و پیوسته از مواد خارجی تشکیل شده روی سطحی که آب جریان دارد و انتقال حرارت صورت می گیرد اطلاق می شود .با افزایش مواد شیمیایی از ایجاد رسوب جلوگیری می گردد و ذرات در آب گردشی می توانند به صورت پراکنده درآیند و سپس به وسیله زیر آب خارج شوند .اگر چه ذرات می توانند به عنوان لجن در قسمتهای آرام دیگ های بخار متراکم گردند اما باید این ذرات به صورت معلق درآیند تا از آب خارج گردند ته نشست به مواد جمع شده فاقد استحکام که که اغلب در قسمتهای کم تلاطم دیگ های بخار و سیستم های خنک کننده یا تجهیزات تصفیه آب یافت می شوند اطلاق می شود .
رسوبات به دلیل آثار مخربشان مشکل زا بوده و مورد ایراد قرار می گیرند برای مثال در دیگ های بخار موجب گرم شدن بیش از حد فلز و نهایتا باعث عدم کارآیی و نقص آنها می شود رسوبات اغلب باعث مسدود شدن مسیرهای حساس مثل دیواره های آب لوله های اصلی و دیواره های آب در مسیر زیر آب و نیز شیشه های تراز نما می شوند.
مس دارای بالاترین ضریب هدایت حرارتی است به همین دلیل بهترین فلز برای دستگاههایی هستند که تبادل حرارت انجام می دهند . قدرت کششی پایین مس برای فشارهای بالا مناسب نیست اگرچه فولاد کربنی دارای ضریب هدایت حرارتی ۱.۱۲ نسبت به مس است اما لوله های دیگ بخار را از فولاد کربنی می سازند . باید توجه داشت که هدایت حرارتی فولاد کربنی ۸۰ برابر بیشتر از اکسید آهن است بنابراین وقتی سطح داخلی دیگ بخار از رسوب پوشیده باشد سرعت انتقال حرارت طبق طراحی نخواهد بود .
بعضی اوقات در صورتی که یک لایه نازک از کربنات کلسیم که پوشش پوست تخم مرغی نامیده می شود بروی سطح فلز باقی می ماند و باید سطح داخلی دیگ را از خوردگی حفظ کرد . ایجاد یک لایه رسوب با ضخامت یکسان امکانپذیر نیست زیرا ضخامت لایه رسوبی به مقدار حرارتی که اتنقال می یابد بستگی دارد و مقدار انتقال حرارت در تمام بخشهای دیگ بخار یکسان نیست. هر گونه رسوب دیگر در دیگهای نامطلوب است و عناصر تشکیل دهنده رسوبات مثل کلسیم و منیزیم و آهن و سیلیس و آلومنیوم باید ار آب جبرانی دیگ های بخار خارج شود.
امروزه مهندساني كه براي صاحبان ساختمانها كار مي كنند در هنگام انتخاب ديگ هاي گرمايش آب تاسيسات ساختمانها گزينه هاي متنوعي را در اختيار دارند. اين گزينه ها انواع ديگ هاي قطعاتي چدني ، ديگ با لوله هاي فولادي اعم از لوله هاي آتش يا آب . ديگ با لوله هاي پره دار مسي و ديگ هاي چگالشي را در بر مي گيرد. تمام اين انواع مختلف امروزه در پروژه هاي ساخت و ساز بكار برده مي شوند.
با وجود اين همه تنوع انتخاب ، يك مالك و يا مهندس طراح تاسيسات ساختمان ممكن است با آخرين ويژگي هاي عرضه شده در طراحي ديگ ها آشنايي نداشته و يا نتواند براحتي با مدل هايي كه كاملا امتحان خود را در بازار پس نداده اند كنار بيايد. بسياري از مالكان و مهندسان با مدل هاي خاصي از ديگ ها آشنايي دارند و يا برنامه هاي نگهداري خود را حول نوع خاصي از ديگ ها طرح ريزي كرده اند. چه بسا اين گونه افراد براي پروژه هاي جديد و يا برنامه هاي اصلاح ديگ هاي موجودشان چيزي به نام تغيير مدل ديگ ها را به حساب هم نمي آورند.
ديگ فولادي يا مسي؟
هنگاميكه مهندسي شروع به فكر كردن در باره نوع ديگ جهت استفاده در پروژه خاصي مي كند ، نتيجه اي كه نهايتا حاصل مي شود انتخاب ديگ فولادي به جاي ديگ مسي است. با وجوديكه ديگ هاي قطعاتي چدني و ديگهايي كه مبدل هاي حرارتي فولاد ضد زنگ در آنها بكار رفته است هم اكنون در بازار موجود بوده و در برخي پروژها مورد استفاده قرار مي گيرند ، با اين حال انتخاب ديگ فولادي همچنان انتخاب برتر محسوب مي شود. درك تفاوت هاي طراحي ديگ با لوله هاي فولادي و ديگ با لوله هاي مسي از نظر كاربرد مناسب اين مدل ها در تاسيسات حائز اهميت است.
كاربرد ديگ هاي داراي لوله هاي فولادي مدتها قبل از ديگ هاي با لوله مسي شروع شده و محدوده تنوع مدلهاي آن بسيار وسيع تر مي باشد و انواع ديگ با لوله هاي آتش ، با لوله هاي آب ، با لوله هاي آب انعطافي (فلكس تيوب) و با لوله هاي آب مايل را در بر مي گيرد.در اكثر كاربردهاي گرمايش آب در تاسيسات تجاري استفاده از ديگ هاي داراي لوله هاي انعطافي و لوله هاي آب مايل نسبت ديگ هاي داراي لوله هاي آتش رايج تر است.
اكثر مدل هاي لوله انعطافي داراي 5 فوت مكعب سطح گرمايشهستند. زياد بودن مقدار سطح گرمايش تنها معيار برخي از مهندسان در انتخاب ديگ پروژه مي باشد. اما سنجش توان يك ديگ تنها بر اساس ميزان فوت مكعب سطح گرمايش امروزه ديگر يك نرم كاري قديمي محسوب مي شود. اين نوع سنجش سالها پيش، زماني كه ذغال سنگ و گازوئيل و مازوت سوخت اغلب ديگ ها بودند و وجود سطح گرمايش اضافي براي مقابله با رسوب گيري ناشي از اين سوخت ها اهميت زيادي داشت ابداع شده است ، معيار سنجش مذكور اين موضوع را كه آيا طراحي ديگ قادر به جذب يكنواخت حرارت در تمام سطح لوله ديگ مي باشد يا خير در نظر نمي گيرد.
ديگ هاي مسي در اواخر دهه 1940 ، پس از جنگ جهاني دوم به بازار آمدند. براي اكثر مهندسان سالها طول كشيده است تا ديگ هاي لوله مسي را بر ديگ هاي لوله فولادي ترجيح دهند. مهندسان تاسيسات بزرگ احساس مي كنند كه ديگ هاي لوله مسي تنها از نظر پايين بودن قيمت بهترين انتخاب براي موتورخانه محسوب مي شوند نه بهترين گزينه از جميع جهات.
ديگ هاي لوله مسي در حدود 25 تا 30 % از مدل هاي ديگ با لوله انعطافي ارزانترند. پايين تر بودن قيمت اوليه ديگ هاي لوله مسي بطور خودبخودي نزد تعدادي از مهندسان به معناي كمتر بودن قابل ملاحظه طول عمر ديگ تلقي شده است. اما بسياري ديگر نيز بر اين باورند كه ديگ هاي لوله مسي با لوله پره دار امروزه بهترين انتخاب براي ساختمانهاي تجاري مي باشد. پايين تر بودن قيمت اوليه و تقاضا براي راندمان هاي بالاتر ، انعطاف پذيري در انتخاب گزينه هاي تخليه دود احتراق ، و نياز به فضاي نصب كوچكتر سبب گرايش بازار به سمت ديگ هاي لوله مسي شده است.
دماي آب برگشتي :
در هنگام انتخاب و نصب هر نوع ديگ آب گرم در سيستم ، دماي آب برگشتي بايد در نظر گرفته شود. دماي برگشت آب گرم سيستم تهويه مطبوع كليد كاربرد هر نوع ديگي در سيستم محسوب مي شود. ديگ و آب گرم به يكديگر وابسته اند. البته اين نكته بديهي به نظر مي رسد. اما بروز اشكالات در سيستم و خرابي ديگ اغلب در مواردي رخ مي دهد كه ديگ استفاده شده با سيستم تهويه مطبوع سازگاري ندارد. راندمان ديگ به دماي آب برگشتي و بار ديگ بستگي دارد.
دماي آب برگشتي ديگ هاي غير چگالشي بايد بين 130 تا 140 درجه سانتيگراد باشد تا از تقطير گازهاي تنوره جلوگيري شود. تقطير باعث خرابي ديگ و كوتاه شدن عمر مفيد آن شده و به بروز اشكال در برنامه هاي نگهداري و تعميرات منجر مي شود. اگر طراحي سيستم به حد كافي بالا بودن درجه حرارت آب برگشتي را تا حدي كه از تقطير جلوگيري كند تضمين ننمايد ، ديگ هاي داراي لوله فولادي و يا مسي دچار خرابي مي شوند. در صورت پايين بودن دماي آب برگشتي بايستي نسبت به مواردي از قبيل سيستم هاي پمپاژ آب گرم ، ذوب كردن برف ، و تنظيم دريجه هواي خارج (outdoor air reset) توجه كافي مبذول گردد تا از بالاتر بودن دماي آب برگشتي نسبت به نقطه شبنم گازهاي تنوره اطمينان حاصل شود.
ديگ هاي چگالشي يك انتخاب عالي براي سيستم هاي پمپاژ منابع آب گرم مي باشند زيرا دماي آب برگشتي در اين سيستم ها از سيستم هاي ديگر كمتر است. دماي آب برگشتي در اين سيستم ها در حدود 60 درجه سانتيگراد است ، كه براي ديگ هاي چگالشي مطلوب است. راندمان ديگ هاي چگالشي با پايين آمدن دماي آب برگشتي بهبود مي يابد.
منحني هاي راندمان دليل مناسب نبودن ديگ هاي چگالشي براي سيستم هايي كه درجه حرارت آب برگشتي آنها بالاتر از 140 درجه است را نشان مي دهند. ديگ چگالشي در دماهاي بالاتر آب برگشتي به راندمان بالاي خود نمي رسد و سرمايه گذاري بيشتر نيز در اين مورد توجيهي ندارد. اما اگر يك راهبرد كنترل بار مبنا طراحي شود، بطوريكه ديگ هاي چگالشي قادر به تامين گرمايش مجدد با استفاده از مزيت بالاتر بودن دماي آب برگشتي در ايام تابستان بوده و ديگ هاي غير چگالشي نيز در ايام زمستان قادر به تامين دماي بالاتر آب باشند ، در اين صورت استفاده از ديگ هاي چگالشي كه قيمت اوليه بالاتري دارند ممكن است مقرون به صرفه باشد.
ظرفيت سيستم يكي از ملاحظات مهم در تصميم گيري براي انتخاب ديگ محسوب مي شود. محدوده سايز ديگ هاي با لوله فولادي از 400 تا 2100MBtuh را در بر مي گيرد. در مورد پروژه هاي بزرگ، استفاده از يك يا دو ديگ با لوله فولادي ممكن است عملي تر باشد تا بكارگيري يك مجموعه مركب از چندين ديگ با لوله مسي. در صورت استفاده از چندين ديگ لوله مسي، سيستم آب داغ بايد براي چيدمان پمپاژ اوليه- ثانويه طراحي شود.
اگر وجود گزينه هاي انعطاف پذير تخليه دود احتراق سيستم مورد نياز باشد بايد از ديگ لوله مسي استاندارد با راندمان بالاتر، يعني راندمان تقريبا 85% و حتي از ديگ چگالشي با راندمان 98% براي پروژه استفاده شود. در اينجا هم براي اطمينان خاطر از اينكه ديگ در سيستم آب گرم موتورخانه قادر به رسيدن به حداكثر راندمان خود مي باشد تحليل دقيق شرايط سيستم مورد نياز است. ديگ هاي چگالشي بايد در طراحي سيستم هايي گنجانده شوند كه تقطير در آنها صورت مي گيرد، و ديگ هاي غير چگالشي نيز بايد در سيستم هايي كه دماي آب برگشتي آنها زياد است استفاده شوند.
فضاي نصب مورد نياز ديگ هاي با لوله مسي كمتر از فضاي مورد نياز ديگ هاي لوله فولادي است. بنابراين اگر فضاي مكانيكي موجود براي نصب ديگ محدود باشد انتخاب ديگ با لوله مسي مطلوبتر خواهد بود. چندين طرح مختلف چيدمان ديگ بايد مورد ارزيابي قرار داده شود تا مشخص شود كه كدام چيدمان ديگ به حداقل فضاي نصب نياز دارد.
براي تصميم گيري در مورد انتخاب نوع ديگ ، مهارت كاركنان تعميرات و نگهداري بايد مد نظر قرار داده شود. همچنين وجود نمايندگي محلي سازنده ديگ نيز حائز اهميت مي باشد. ساده بودن طراحي سيستم كليد توانايي كاركنان تعميرات و نگهداري براي فهم و نگهداري صحيح ديگ مي باشد. تصفيه شيميايي آب براي موفقيت عملكرد ديگ ها و سيستم هاي آب گرم از اهميت حياتي برخوردار است. ورود آب جبراني خام به سيستم بايستي از لحاظ سختي اندازه گيري شود تا از صحيح بودن تصفيه آب اطمينان حاصل شده و اپراتور از طريق سيستم هشدار دهنده از نشتي هاي اضافي سيستم مطلع گردد. تصفيه نامناسب آب يكي از علت هاي اصلي خرابي ديگ ها است. دبي جريان آب گرچه براي تمام ديگ ها مهم است اما براي ديگ هاي لوله مسي از اهميت ويژه اي برخوردار است. ديگ نبايد بدون دبي جريان آب كار كند و بدين منظور بايد از ادوات كنترلي لازم استفاده شود.
ديگ هاي بزرگ با لوله فولادي معمولا به سيستم كنترل خودكار تعديل كننده مشعل مجهزند. ديگ هاي كوچك لوله مسي عموما داراي سيستم كنترل 2 تا 4 مرحله اي هستند. در مورد سيستم هاي مركبي كه از چند ديگ لوله مسي تشكيل شده اند ، نوعا بايد از كنترل كننده خودكار توالي عمليات استفاده شود تا قابليت بي بار كردن خودكار مورد نياز سيستم را تامين كند.
منبع : www.masoodvahidi.blogfa.com
|
جهت دریافت اطلاعات بیشتر در خصوص لوازم ذکر شده و بازدید در صورت تمایل. میتوانید با شماره تلفن ۰۹۱۲۶۲۷۱۳۸۱ به صورت شبانه روزی تماس حاصل فرمایید. |
در صورت تمایل به درج آگهی لوازم موجود خود جهت فروش. می توانید با شماره تلفن ۰۹۱۲۶۲۷۱۳۸۱ تماس حاصل فرمایید. |
دیگ بخار کارکرده ۱۰ بار فشار کاری در حد نو با حدود سه ماه کارکرد.
راه اندازی رایگان توسط شرکت بخار نگین.
قیمت 100,000,000ريال
دیگ بخار ۲ تن برساعت و ۳تن بر ساعت با مشخصات :
فشار کاری برابر 10 bar فشار در ساعت.
مشعل دوگانه سوز گاز – گازوئیل.
تابلو برق کاملا اتوماتیک با پاراگرامر ساترونیک و چشم الکتریکی مربوطه و همچنین کنتاکتورهای تله مکانیک اصل آلمان و یا انواع مرغوب دیگر طبق درخواست مشتری.
نشان دهنده سطح آب مغناطیسی ، لول کنترل های مک دونالد.
شیرهای آب نما و سوپاپ اطمینان، شیر خروجی بخار و شیر تخلیه آب به علاوه متعلقات کامل دیگ و همراه با پلاک استاندارد.
کاور دیگ بخار استیل.
در ضمن دیگ بخار دارای دو سال گارانتی بدنه و یک سال گارانتی وسایل برقی می باشد.بیمه بدنه بیمه ایران می باشد.
راه ندازی دیگ به صورت رایگان می باشد
اماده تحویل ۱۵ روزه
دستگاه سختی گیر
سختی گیراز نوع رزینی تعویض یونی با قابلیت حذف کلیه املاح مضر دیگ بخار شامل
مشخصات هر ستون :
· هر ستون سختی گیر به طول مفید.....متر و قطر.....متر شامل شیر سولووالو ( نیمه اتوماتیک ) 2/1- 1 اینچ، شیر ورودی و خروجی آب و شیرهای هوای گیری و گیج فشار 6 – 0 بار می باشد.
· بدنه ستون از ورق کربن استیل به ضخامت 5 میلیمتر و عدسی های سر و ته به ضخامت 6 میلیمتر ساخته شده.
· سطح داخلی هر ستون به طور کامل با دو دست رنگ اپوکسی پوشش داده شده.
· دستگاه مجهز به استرونید های آب پخش کن و آب جمع کن از جنس پلی اتیلن می باشد.
· به ازای هر ستون سختی گیر 250 لیتر رزین اصل آلمان یا فرانسه به صورت آکبند در کسیه های 25 لیتری تحویل خواهد شد.
· همچنسین جهت ایجاد بستر شنی مناسب به ازای هر دستگاه 150 کیلوگرم سیلیس دانه بندی ضد اسید در نظر رفته شده است.
ظرفیت سختی گیر ۳۰۰.۰۰۰ گرین.
قیمت یک دستگاه سختی گیر با مشخصات فوق 1۳.۵۰0.۰00 ریال.
پاراگرامر LDU جهت تست گاز لاین گاز دیگ بخار. با ۱۰٪ تخفیف قیمت به روز بازار.
نقشه های جنرال دیگ های بخار - جهت سفارش نقشه شماره نقشه برقی را که روی پلاک استاندارد دیگ بخار حک شده است یاداشت کرده و با تماس با شرکت بخار نگین نقشه مورد نظر را دریافت نمایید.
کاتالوگ ها و دفترچه های راهنما و تعمیرات مشعل های همورتی انگلیس - اشتعال اراک - ساکی - مشعل کاوه ووو موجود می باشد.
کتب مربوط به نگهداری ساخت و راه اندازی دیگ های بخار و سیستم های تاسیسات- کتب مربوط به شیمی آب دیگ بخار و تصفیه آب.
خدمات گازسوز کردن انواع مشعل - تبدیل به گاز سوز نمودن مشعل های مایع سوز با نازل ترین قیمیت و با کیفیقیت ترین و مطلوب ترین نحو. مشاوره جهت گاز سوز کردن و دریافت نقشه های لاین گاز با شماره تلفن ذکر شده تماس حاصل فرمایید.
تعاريف
ماده 1: الف - مولد بخار يا ديگ بخار به دستگاه يا محفظه بستهاي اطلاق ميشود كه در آن بخار آب با فشار بيشتر از فشار هواي خارج توليد ميگردد.
ب - مولد بخار با فشار قوي يا متوسط به آن نوع از مولدهاي بخار اطلاق ميشود كه در آن حداعلاي فشار موثر مجاز بيش از يك كيلو گرم بر سانتيمتر مربع (پانزده پاوند بر اينچ مربع) باشد.
ج - مولدهاي بخار با فشار ضعيف منحصراً به آن قسم از مولدهاي بخار اطلاق ميشود كه فشار موثر مجاز آن از يك كيلوگرم بر سانتيمتر مربع (پانزده پاوند بر اينچ مربع) تجاوز ننمايد.
د - ديگهاي آبگرم به آن نوع از دستگاههاي گرم كننده آب اطلاق ميگردد كه فشار موثر داخلي آن از 10 كيلو گرم بر سانتيمتر مربع (150 پاوند بر اينچ مربع) تجاوز نكند و يا در صورت فشار بيشتر درجه حرارت آن از 120 درجه سانتيگراد (250 درجه فارنهايت) بيشتر نباشد در هر حال نبايد در آن بخار آب توليد شود.
هـ - مقصود از فشار موثر داخلي يك دستگاه تحت فشار اضافه فشار داخل آن نسبت به هواي خارج ميباشد.
و - واحدهاي اندازه گيري فشار در مولدهاي بخار و ديگهاي آبگرم عبارتند از آتمسفر (كيلوگرم بر سانتيمتر مربع) - پاوند بر اينچ مربع - بار و نيوتن بر ميلي متر مربع.
ماده 2: مولد بخار و لوازم مربوطه بايد طوري طرح و ساخته شود كه اولا براي كار مورد نظر مناسب باشد و ثانياً داراي مقاومت كافي در مقابل فشارهاي داخلي كه تحت آن قرار خواهد گرفت باشد.
ماده 3: علاوه بر مولد بخار،لوازم و اتصالات مربوطه نيز بايد از مصالح مناسب ومرغوب و بدون عيب و با وزن و ضخامت كافي برطبق مشخصات فني و استانداردهاي شناخته شده و معتبر ساخته شده باشد.
ماده 4: هر مولد بخار بايد داراي لوحه فلزي نصب شده شامل اطلاعات زير باشد:
الف - نام موسسه سازنده.
ب - شماره رديف موسسه سازنده.
ج - سالي كه ساخته شده است.
د - حداكثر فشار موثر مجاز.
هـ - فشار آزمايش هيدرواستاتيك.
و - استانداردي كه ديگ آبگرم يا مولد بخار براساس آن ساخته شده است.
ز - نوع سوخت
ماده 5: لوحه شناسايي بايد در جلوي ديگ و يا در محلي كه به سهولت قابل رويت باشد نصب گردد و علاوه بر اين مشخصات مندرج در لوحه شناسايي بايد در محل مناسب ديگري نظير اطراف دريچه آدمرو حك گردد.
ماده 6: هر مولد بخار بايد داراي گواهينامه اي كه شامل كليه مدارك و مشخصات فني كه از طرف سازنده بكار رفته و همچنين محاسبات فني و ابعاد و اطلاعاتي كه با لوحه شناسايي تطبيق نمايد باشد.
ماده 7: گواهينامه مذكور در ماده 6 بايد شامل كليه آزمايشهاي (مخرب و غير مخرب) كه در حين ساختمان مولد بخار روي مصالح و خود آن بعمل آمده است باشد.
ماده 8: گواهينامه مذكور بايد درتمام مدت در كارخانه نگهداري و در صورت مطالبه بازرسان كار ارائه گردد.
ماده 9: مولد بخار بايد از داخل و خارج به وسيله بازرسان بصير كه از طرف مقام صلاحيتدار اجازه داشته باشند به ترتيب زير بازرسي گردد.
الف - درحين ساخت.
ب - بعد از نصب و قبل از آنكه به كارانداخته شود.
ج - پس از هر نوع تعمير اساسي يا تجديد ساختمان و قبل از راه اندازي مجدد.
د - منظماً در فواصل كمتر از 12 ماه.
ماده10: هرموقع كه ازطرف مقامصلاحيتدار دستوربازرسيداخليمولد بخار صادر شود مالك يا بهرهبردار موظف است براي موعد تعيينشده دستگاه را تخليه، سرد، باز و شستشو نمايد.
ماده 11: در مورد مولدهاي بخار با اجاق داخلي لازم است براي تسهيل عمل بازرسي قطعات شبكه و همچنين مقداري از آجرهاي نسوز دور دهانه و قطعات ديگري كه مزاحم بازرسي مورد نظر باشد برداشته شود.
ماده 12: براي آزمايش آبسرد (هيدرواستاتيك) فشار آزمايش نبايد از يك برابر و نيم حداكثر فشار موثر مجاز مولد بخارا تجاوز نمايد و اين آزمايش طبق ترتيباتي كه از طرف مقام صلاحيتدار داده ميشود بايد صورت گيرد. علاوه بر آزمايش هيدرواستاتيك لازمست قسمتهايي كه درآنها قطعات تقويتي جوشكاري شده و در آزمايش فوق معايب آنها معمولا ظاهر نميگردد از طريق سوراخهايي كه به اين منظور در قطعات تقويتي تعبيه گرديده آزمايش لازم به عمل آيد.
ماده 13: براي آزمايش هيدرواستاتيك لازمست سوپاپهاي اطمينان برداشته شود و محل آنها به وسيله در پوش با مقاومت كافي مسدود گردد.
ماده 14: پس از آزمايش آب سرد طبق ماده 12 بايد مجدداً سوپاپهاي اطمينان را سوار نموده دستگاه را بافشار عادي مربوطه براي مطمئن شدن از صحت كار سوپاپهاي اطمينان آزمايش نمود.
ماده 15: چنانچه در اثر بازرسي معلوم گردد كه بكار انداختن دستگاه اطمينان بخش نيست و يا آنكه دستگاه مجهز به لوازم حفاظتي كامل نبوده و يا اين لوازم به نحو صحيح تنظيم و ترتيب داده نشده تا زماني كه نقائص فوق الذكر مرتفع نگردد به كار انداختن دستگاه ممنوع خواهد بود.
ماده 16: در صورتي كه در ضمن بازرسي معايب و فرسودگيهايي مشاهده گردد كه احتمال انفجار دستگاه برود لازمست فشار مجاز دستگاه را به حد كافي تقليل دهند تا از امكان خطر احتمالي جلوگيري شود و اين تقليل فشار بايد با رعايت مدت كاركرد وميزان فرسودگي دستگاه تعيين گردد.
ماده 17: نكاتي كه در حين بازرسي بايد رعايت شوند عبارتند از:
الف - امتداد شعله بايد در محور كوره قرار گيرد.
ب- دستگاههاي تنظيمكننده سطحآب در وضعيت پايين و بالا بايدبهنحو مطلوب عملنمايد.
ج - حصول اطمينان از احتراق كامل.
د - حصول اطمينان از صحت كار كليه سيستمهاي خود كار.
هـ - انجام ساير آزمايشهاي ضروري.
ماده 18: ولتاژ چراغهاي الكتريكي دوره گرد يا ابزارهاي برقي دستي كه براي بازرسي يا تعميرات مولد بخار به كار برده ميشود نبايد از 24 ولت تجاوز كند (به استثناي دستگاه جوشكاري الكتريكي).
ماده 19: مركز توليد بخار با فشار قوي و متوسط لازم است در محل جداگانهاي به فاصله لااقل سه متر از بناهاي ديگر بوده و با مصالح غير قابل اشتعال ساخته شده باشد. محل مذكور و نحوه نصب مولد بخار بايد قبلا به تاييد مقام صلاحيتدار رسيده باشد.
ماده 20: بالا و اطراف مولد بخار لازمست دور از مواد سوختني بوده و هيچگونه استفادهاي براي گذاردن و انباركردن اشياء از آن محل به عمل نيايد.
ماده 21: چنانچه در مجاورت مركز توليد بخار محلي باشد كه در آن مواد قابل انفجار و يا سريع الاشتعال به هر نحوي وجود داشته و يا توليد شود لازم است ديوار حد فاصل دو قسمت كامل و مقاوم و بدون هرگونه منفذ و معبر و بريدگي باشد.
ماده 22: در ديگ خانه و همچنين در محلهاي زيرآب خاكستردان و معابر لولههاي بخار تحت فشار و هر محل ديگري كه خطر محصور شدن كارگران هنگام انفجار دستگاه در بين باشد لازمست لااقل دوراه خروج بدون هرگونه مانع وجود داشته باشد.
ماده 23: براي دسترسي مطمئن و راحت به شيرها و ستونهاي آب نما و وسايل تنظيم ساير متعلقات مولد بخار لازمست سكوها - راهروها و پلكانهايي ساخته شده باشد كه از فلز يا مصالح غيرقابل اشتعالبوده و خطر لغزيدنكارگران درآنها وجود نداشتهباشند.
ماده 24: سكوهاي راهرو كه در بالا و يا كنار يك دسته مولد بخار ساخته شده باشد لازمست داراي لااقل دو پلكان باشد كه حتي الامكان از يكديگر دور باشند.
ماده 25: ديگ خانه بايد به قدر كافي وسيع و مرتفع باشد و براي سهولت نصب و عمل شيرها و وسايل اطمينان و منضمات مربوطه لازمست سقف آن لااقل 15 سانتي متر از بالاي مرتفعترين شير و منضمات آن بلندتر و نيز 80/1 متر از كف مرتفع ترين سكوهاي راهرو بالاتر باشد.
ماده 26: چاله كانال معبر لولهها و محل خاكستر و غيره لازمست پوشيده يا بهوسيله پاگير كوتاه و نردههاي فلزي محكم با ارتفاع مناسب محصور شود.
ماده 27: پيريزي و پايه سازي و قطعات تكيه گاه مولدهاي بخار بايد طوري محاسبه و ساخته شده باشند كه اولا در مقابل فشار حاصل از حداكثر وزن دستگاه هنگام آزمايشهاي آب سرد و همچنين كشش و فشارهاي مربوط به انبساط و انقباضهاي حرارتي مقاومت نمايد. ثانيا طوري به يكديگر مرتبط و متصل شده باشند كه وزن نسبي آنها محفوظ بماند. ضمناً براي ديگهاي افقي با طول زياد استفاده از غلطك در زير پايههاي يكي از دوسر ديگ جهت سهولت عمل انبساط و انقباض و جلوگيري از تغيير حالت ضروري است.
ماده 28: چنانچه مولد بخار روي پايه و تكيهگاههاي فولادي سوار شده باشند پايهها و تكيهگاهها بايد طوري ترتيب داده و يا عايق شوند كه گرماي كوره نتواند مقاومت آنها را تقليل دهد.
ماده 29: طرز نصب لولههاي مولد بخار بايد طوري باشد كه با پيشبيني نمودن غلافها و بستهاي فراخ عمل انقباض و انبساط لولهها به آساني صورت گيرد.
ماده 30: پايههاي مولدهاي بخار ايستاده ميبايستي به وسيله قطعات فولادي به زمين مهار شده باشند.
ماده 31: بدنه آبگير مولدهاي بخار لازمست لااقل 30 سانتي متر بازمين فاصله داشته و زير آن قابل بازديد باشد.
ماده 32: كليه مولدهاي بخار و متعلقات آنها ميبايستي بر حسب مورد مجهز به دريچههاي آدمرو - دست رويا هرگونه دريچههاي بازرسي ديگر براي آزمايش و نظافت باشند (به استثناي بعضي انواع مخصوصي كه احتياج به چنين دريچههايي ندارند.)
ماده 33: دريچههاي آدم رو لازمست داراي وسعت كافي و لااقل به اندازههاي زير باشد اقطار 30 و 40 سانتي متر براي دريچههاي بيضي شكل و قطر 40 سانتي متر براي دريچههاي دايرهاي شكل.
ماده 34: دريچههاي دست رو بايد داراي ابعاد كافي براي دخول يكدست بوده و لااقل به اقطار 90 ميليمتر و 70 ميليمتر باشد.
ماده 35: درب آتشخانههاي كه بهوسيله دست تغذيه ميشوند و كوچكترين بعد اجاق آنها 60 سانتيمتر يا بيشتر است بايد داراي شكل مناسب و اندازه كافي جهت ريختن سوخت و عمليات مربوطه بوده و ابعاد آن كمتر از اندازههاي زير نباشد: 30 سانتيمتر در 40 سانتيمتر براي دريچههاي بيضي شكل و مستطيل و 40 سانتي متر قطر براي دريچههاي مدور.
ماده 36: دريچههاي بازديد و آتشدان درمولدهاي بخار كه در ارتفاع كمتر از دو متر از كف ديگ خانه يا از سطح كار نصب شده و معمولا در موقع روشن بودن مولد از آنها استفاده ميشود لازم است از خارج به داخل باز شود.
ماده 37: آتشخانه مولدهاي بخار با سوخت مايع پودر ذغال و يا گاز لازم است داراي يك يا چند دريچه انفجار در بالاترين نقطه فضاي احتراق باشد و چنانچه دريچه در ارتفاع كمتر از 2 متر از كف يا سطح كار قرار گرفته باشد لازم است جلو آن حائلهاي سپرمانند براي حفاظت كارگران نصب نمايند.
ماده 38: هر مولد بخار بايد لااقل مجهز به يك سوپاپ اطمينان با رعايت شرايط زير باشد.
الف - روي بدنه آن نصب شود.
ب - مستقيما و بلاواسطه به ديگ مربوط باشد.
ج - مابين آن و مولد بخار و همچنين پس از آن تا دهانه خروج بخار هيچگونه مانع و شير ديگري قرار نگيرد.
ماده 39: سوپاپ يا سوپاپهاي اطمينان بايد جمعا بتوانند مقدار بخار اضافي را در حداكثر بار به راحتي تخليه نمايند.
ماده 40: جنس نشيمن و صفحه سوپاپهاي اطمينان بايد از مواد مناسبي كه در مقابل خوردگي و زنگ زدگي مقامت دارند ساخته شده و نشيمن مزبور طوري به بدنه سوپاپ محكم شده باشد كه كنده شدن آن ممكن نباشد.
ماده 41: سوپاپهاي اطمينان بايد بارعايت شرايط زير ساخته و نگهداري شوند:
الف - خرابي بعضي از قطعات مانع خروج آزاد كامل بخار اضافي از سوپاپ نگردد.
ب - در اثر عمل سوپاپ هيچگونه ضربه اي كه مزاحم براي خود سوپاپ يا مولد باشد ايجاد نگردد.
ج - صفحه سوپاپ روي نشيمن بچرخد.
ماده 42: سوپاپهاي اطمينان بايد:
الف - به طور روان و بدون ضربه كار كند.
ب - پلمپ گرديده يا بطريقي حفاظت شود كه اشخاص غير مجاز نتوانند آنرا از تنظيم خارج نمايند.
ج - مجهز به وسايل لازم براي برداشتن آن در مواقع آزمايش مولد باشد.
ماده 43: دهانههاي تخليه بخار سوپاپهاي اطمينان و يا منتهي اليه لوله تخليه آنها بايد به ارتفاع كافي و بالاتر از محل كار كارگران قرار داده شده باشد به طوري كه ارتفاع آنها از كف زمين يا سكو كمتر از سه متر نباشد.
ماده 44: چنانچه براي تخليه بخار لوله اي به قسمت خروجي سوپاپهاي اطمينان متصل شود بايد:
الف- سطح مقطع داخلي لوله كمتر ازسطح مقطع دهانه خروجي سوپاپهاي اطمينان نباشد.
ب - داراي مجراي فاضلاب باز به منظور تخليه آزاد بخارهاي تقطير شده و جلوگيري از جمع شدن آب بروي سوپاپ اطمينان باشد.
ماده 45: وقتي كه خفه كن روي سوپاپهاي اطمينان به كاربرده شده لازمست:
الف - داراي مقطع خروجي كافي باشد تا فشار مخالفي كه ايجاد ميكند مزاحم عمل صحيح سوپاپ اطمينان نگردد.
ب - طوري ساخته شود كه معبر بخار در نتيجه رسوبات حاصله تنگ نشود.
ج - صداي خروج بخار به سهولت بگوش متصدي ديگ برسد.
ماده 46: بخار داغ كن (سوپر هيترهايي) كه مجزا از مولد بخار نصب شده باشند لازم است مجهز به يك يا چند سوپاپ اطمينان نزديك دهانه خروجي بخار باشند چنانچه بخار داغ كن بلافاصله متصل به لوله رابطي (كلكتور) بوده و جريان دائم بخار در آن برقرار باشد ممكن است سوپاپهاي اطمينان را در هر نقطه از كلكتور قرار دهند.
ماده 47: چنانچه مولد بخار داراي پيش گرم كن آب (اكونومايزر) باشد لازمست اين قسمت نيز مجهز به يك سوپاپ اطمينان طبق شرايط (مواد 39 و 40 باشد)
ماده 48: در مسير هر لوله انشعاب بخار از مولد بخار بايد شيرهاي سد كننده بخار وجود داشته باشد كه حتي المقدور در دسترس نصب شده باشد (به استثناي انشعابات دريچه اطمينان و بخار خشك كن).
ماده 49: شيرهاي سد كننده اصلي مولد بخار بايد مجهز به وسايل فرمان سريع و مناسب طبق شرايط زير باشد:
ميله شيرهاي مذكور بايد به ميزان كافي طويل باشند به نحوي كه بتوان از داخل ديگخانه و يا خارج آن شير را وسايل مكانيكي (چرخ دنده و زنجير) بازو بسته نمود و در صورتي كه بازكردن و بستن شيرهاي فوق الذكر از خارج و از فاصله دور فرمان داده شود (تله كماند) بايد يك وسيله دستي نيز به اين منظور در محل محفوظ پيشبيني شود تا در موقع از كار افتادن دستگاه تله كماند مورد استفاده قرار گيرد.
ماده 50: موقعي كه دو يا چند مولد بخار به يك لوله اصلي متصل باشند بايد روي لوله انشعاب اصلي مولد بخاري كه دريچه آدم رو دارد و شير سد كننده قابل قفل كردن كه بين آنها يك قطرهگير نصب شده وجود داشته باشد لوله فاضلاب قطره گير بايد داراي مقطع كافي بوده و جريان آب در آن آزادانه انجام گرفته و قابل رويت باشد.
ماده 51: در هر مورد كه بعد از شير سد كننده خطر تقطير بخار وجود داشته باشد بايد يك قطره گير با لوله فاضلاب مناسب نصب گردد.
ماده 52: قطر لولههاي اتصال مولدهاي بخار به منبع آب پركنهاي مربوطه نبايد از 25 ميليمتر (يكاينچ) كمتر باشد و لازمست مسير آن حتي المقدور كوتاه و مستقيم گرفتهشود.
ماده 53: در مولدهاي بخار افقي لوله دار با برگشت شعله لازمست لولههايي كه بخار را از مولد به بالاي منبع آب پركن ميبرد از روي استوانه ديگ و يا از بالاي صفحههاي جلو و عقب استوانه گرفته شود و لوله اي كه آب را از منبع آب پركن به مولد ميرساند لااقل پانزده سانتي متر پايين تر از محور استوانه وارد مولد شود.
ماده 54: در مولدهاي بخار با اجاق داخلي ورود آب بايد در نقطه اي كه لااقل 15 سانتيمتر زير پايين ترين سطح آب يا نزديك آن باشد به عمل آيد و در هر حال بيش از 45 سانتيمتر بالاتر از سقف آتش خانه باشد.
ماده 55: در هر جا كه خم يا زانويي در لولههاي آب رسان وجود داشته باشد لازمست براي سهولت تنظيف و گرفتن جرم آب به جاي زانو چهارراه يا سه راه به كاربرده شود.
ماده 56: منبعهاي آب پر كن لازمست مجهز به يك شير زير آب (تخليه) كه با لوله به محل مناسبي منتهي ميشود باشد.
ماده 57: روي لولههاي اتصال ما بين مولد بخار و منبع آب پركن هيچگونه انشعابي به غير از آنچه ذيلا گفته ميشود مجاز نيست. تنظيم كننده بخار - تنظيم كننده تغذيه آب - زير آب فشار سنج و وسائلي كه مانع فرار فوق العاده آب يا بخار شود.
ماده58: هرمولد بخار لازمست مجهز بهيك فشارسنج بخار بوده و در محلي نصب شودكه:
الف - محفوظ از لرزش باشد.
ب - وضع آن به راحتي قابل تنظيم باشد.
ج - قرائت آن از محلي كه معمولا متصدي دستگاه در مقابل يا در پهلوي مولد ميايستد آسان و بدون مانع باشد.
ماده 59: اتصال فشار سنجهاي بخار بايد به قسمت بخار مولد يا لوله اتصال بخار به منبع آب پركن بهوسيله يك سيفون به مشخصات ذيل به عمل آيد:
الف - قطر كافي به طوري كه لوله فشار سنج هميشه مملو از آب باشد.
ب - جداكردن آن از دستگاه ميسر نباشد مگر:
1 - به وسيله يك شير سماوري دسته داري كه دسته آن در موقع باز بودن شير به موازات لوله رابط قرار گيرد.
2 - در مورد مولدهاي بخار با فشار 35 كيلوگرم بر سانتي متر مربع يا بيشتر به وسيله يك شير فلكه اي كشويي يا سوپاپي.
ماده 60: صفحه مدرج فشار سنج بايد داراي مشخصات زير باشد:
الف - اندازه صفحه و حروف و علامات به طوري باشد كه تقسيمات ارقام و عقربه به راحتي لااقل از فاصله چهار متري براي شخصي كه ديد طبيعي دارد قابل تشخيص باشد.
ب - لااقل براي فشار معادل يك برابر و نيم و بلكه دو برابر فشار مجاز مولد بخار ساخته و مدرج شده باشد و صفحه مربوطه طوري نصب گردد كه عقربه در موقع كار عادي در وضع قائم قرار گيرد.
ج - حداكثر فشار مجاز به رنگ قرمز روي صفحه مدرج نشان داده شود.
ماده 61: كليه فشار سنجهايي كه در مركز يا ديگ خانه نصب ميشوند از يك نوع و داراي صفحات متحدالشكل باشند.
ماده 62: هر مولد بخار بايد داراي محل انشعاب مخصوص جهت يك فشار سنج آزمايشي با شير قطع كننده باشد به دين منظور:
روي مولد بخار يك شير سه راه گذاشته ميشود كه روي يك انشعاب آن فشار سنج اصلي وروي انشعاب ديگر شير قطع كننده براي نصب فشار سنج آزمايشي قرار داده ميشود.
ماده 63: هر مولد بخار بايد داراي يك يا ترجيحاً دو آب نما باشد و در اين آب نماها مراتب و شرايط زير رعايت شود:
الف - طوري قرار گيرد و يا با وسائلي مجهز شود كه به سهولت توسط متصدي مربوطه قابل رويت باشد.
ب - در بالا و پايين داراي شير زود بند باشد كه به سهولت بتوان در صورت شكستن شيشه آن را از روي زمين بست. ج - مستقيماً به بدنه مولد بخار توسط لولههايي كه قطر داخلي آنها كمتر از 12 ميليمتر (نيم اينچ) نباشد متصل گردد.
د - مجهز به شير تخليه بوده و فاضلاب آن در محلي بدون خطر هدايت شود.
هـ - مجهز به شيشه مسلح يا حفاظ مناسب ديگري باشد تا كارگران را در صورت شكستن شيشه و پرتاب ذرات آن و يا خروج آب و بخار داغ حفظ نمايد. بدون اين كه موجب اشكال خواندن و ديدن سطح آب گردد.
ز - لازمست حد مجاز سطوح پايين و بالاي آب توسط علامتهايي روي لوله آبنما مشخص گردد.
ماده 64: آب نماها بايد طوري نصب و مستقر گردد كه چنانچه سطح آب در پايين ترين نقطه قابل رويت برسد هنوز آب به ميزان كافي در ديگ براي جلوگيري از خطرات احتمالي وجود داشته باشد.
ماده 65: الف - مولد بخار بايد لااقل مجهز به سه شير كنترل سطح آب باشد و اين شيرها در همان ارتفاع حد فاصل قسمت تحتاني و فوقاني شيشه آب نماها نصب شده باشند.
ب - وقتي كه مولد بخار مجهز به دو آب نما با اتصالات مستقل بوده و فاصله افقي آنها از يكديگر كمتر از هفتاد سانتيمتر نباشد در اين صورت نصب شيرهاي كنترل سطح آب اختياري خواهد بود.
ج - شيرهاي كنترل سطح آب براي مولدهايي كه مجهز به سيستم كنترل خود كار سطح آب ميباشند و همچنين مولدهاي كوچك و كمتر از 120 ليتر حجم لزومي ندارد ولي اين قبيل مولدها بايد مجهز به يك شير آزمايشي در پايين ترين سطح مجاز آب باشند به طوريكه هر وقت باز كنند آب از آن جاري شود.
د - مولدهاي بخار نوع لكوموتيو كه بيشتر از 90 سانتيمتر قطر نداشته باشد و همچنين براي مولدهاي بخار ازنوع اجاق داخلي و لوله عبور دود افقي كه سطح حرارتي آنها از 5 مترمربع متجاوز نباشد فقط دو شير كنترل سطح آب لازمست.
ماده 66: شيرهاي كنترل سطح آب كه بالاتر از سطح زمين و يا محل كار و دورتر از دسترس واقع شده اند بايد مجهز به وسايل زير باشند:
الف - دسته يا زنجيري كه بطور دائم به آنها متصل بوده و بتوان شيرها را از پايين باز و بسته نمود.
ب- وسايلمتناسب براي حفاظتكاركرد درمقابل ريزشآب يا بخار در حين بازكردن آنها.
ماده 67: فشنگهاي فوزيبل مولد بخار كه به عنوان وسيله اضافي براي اعلام خطر كم شدن سطح آب به كار ميرود بايد در فواصلي كه از 12 ماه تجاوز نكند تعويض گردد و پوسته فشنگ نبايد مجدداً مورد استفاده قرار گيرد.
ماده 68: در مولدهايي كه فشار آنها از 5/17 كيلوگرم بر سانتيمتر مربع زيادتر باشد نبايد فشنگ فوزيبل به كار برد.
ماده 69: فشنگهاي فوزيبل در مولدهاي بخار كه با آتش كوره عمل ميكند بايد در بالاترين نقطه كوره كه در معرض حرارت مستقيم باشند نصب گردند.
ماده70: درصورتي كه در مولدهاي بخار فشنگ فوزيبلي بهكار رود كه با بخار عمل ميكند بايد اين فشنگ در همان سطحي قرار گيرد كه معمولاً فشنگ فوزيبل آتشي نصب ميشود.
ماده 71: مولدهايي كه بعد از تصويب اين آييننامه ساخته و نصب ميشوند بايد مجهز به دو دستگاه سيستم خود كار (الكتريكي يا الكترونيكي) كنترل سطح آب باشد به طوريكه بتوانند مراحل زير را كنترل نمايند:
الف - روشن كردن پمپ تغذيه جهت تامين كمبود آب و خاموش كردن آن بعد از تامين آب لازم.
ب - در صورتي كه پمپ تغذيه آب روشن نشده و سطح آب مولد از حد مجاز پايين تر برود سوخت مشعل قطع گردد.
ج - چنانچه پس از قطع سوخت باز هم پمپ عمل ننمايد منجر به قطع و خاموش نمودن كل سيستم مشعل گردد.
ماده 72: هر مولد بخار بايد حداقل مجهز به يك لوله تخليه يا زير آب باشد كه به پايين ترين سطح آب ديگ مربوطه بوده وروي آن يك شير نصب شود تا بهوسيله آن بتوان تمام آب ديگ را خارج نمود.
ماده 73: در صورتي كه چند مولد بخار در يك محل نصب شده باشند و لولههاي تخليه آنها به يكمجراي مشترك متصلباشد هريك از لولههاي تخليه ديگها بايد مجهز باشدبه:
دو شير كه به آهستگي باز شود.
با يك شير آهسته و يك شير تند باز شود.
يا يك شير تخليه كه توسط كليد مخصوص بازو بسته شود و اين كليد يگانه كليد تمام شيرهاي تخليه مولدها بوده تا فقط موقعي كه شير بسته باشد بتوان كليد را برداشت.
ماده 74: شيرهاي زيرين لولههاي تخليه در مولد بخار بايد از هر گونه مانع يا حفرههايي كه امكان جمع شدن رسوبات را دارد و مانع جريان گردد عاري باشد.
ماده 75: وقتي كه لولههاي تخليه مولدهاي بخار در معرض حرارت مستقيم كوره قرار گيرد بايد آنها را به وسيله مواد نسوز طوري عايق نمود كه در ضمن به آساني قابل بازرسي باشد.
ماده 76: محل ريزش آب لولههاي تخليه مولدهاي بخار بايد طوري انتخاب گردد كه خطري براي كارگران نداشته باشد و همچنين لولههاي تخليه نبايد به فاضلاب مستراح و روشوييها مربوط گردد مگر آنكه قبلاً از مخازن تخليه مولد بخار عبور داده شود.
ماده 77: در صورتي كه مخازن تخليه براي مولدهاي بخار به كار رود اين مخزن بايد داراي وسايل زير باشد:
الف - لولههاي هواكش كه شير يا سوپاپي نداشته و سطح مقطع آن طوري باشد كه از زياد شدن فشار در مخزن جلوگيري نمايد.
ب - مخزن طوري نصب گردد كه كليه قسمتهاي آنرا بتوان به سهولت بازرسي كرد .
ماده 78: در صورتي كه تغذيه مولدهاي بخار تماماً از بخار تقطير شده به عمل نيايد لازمست براي تامين كمبود از آبهاي مناسبي كه سبك و تصفيه كرده باشند مصرف نمايند تا از خوردگي جدار مولدهاي بخار و ايجاد رسوب جلوگيري شود. همچنين ميبايستي در مولدهاي بخاري كه از آب تقطير شده و برگشتي استفاده ميگردد در مسير تغذيه آب به ديگ دستگاه جذب گازهاي محلول در آب نصب گردد.
ماده 79: انتهاي لولههاي آب رساني بايد داراي شرايط زير باشد:
الف - طوري نصب شود كه آب ورودي در هيچ حال مستقيماً به سطوحي كه در معرض تشعشع آتش يا تماس با گاز در درجات حرارت زياد ميباشند برخورد ننمايند و همچنين اين برخورد نزديك به اتصالات پرچ (يا جوش) شده پوسته كوره يا اتصالات پرچ (يا جوش) شده جدار ديگ صورت نگيرد.
ب - در صورت لزوم موانع سپر مانندي براي انحراف جريان آب از اتصالات پرچ (يا جوش) شده تعبيه نمايند.
ماده 80: لولههاي آب رساني مولدهاي بخار بايد به يك شير يك طرفه (يا سوپاپ سد كننده ) مجهز بوده و بين آن و مولد بخار شير ديگري نصب گردد.
ماده 81: در صورتي كه تعداد 2 يا چند مولد بخار از منبع مشتركي آب بگيرند هر يك از انشعابات لولههاي آب رساني نيز بايد داراي شيري باشند كه بين شير كنترل يك طرفه و منبع آب رساني نصب شده باشند به نحوي كه مانع جريان آب از مولد به مولد ديگر گردد.
ماده 82: وقتي كه مولدهاي بخار مجهز به دو دستگاه آب رساني باشند بايد براي هر يك از آنها شرايط مندرج در مواد 78 تا 81 رعايت شود.
ماده 83: وقتي كه پيش گرم كن و يا دستگاههاي ديگر گرم كننده آب ورودي مستقيماً بدون واسطه يك شير متصل به مولد بخار باشد در اين صورت شيرهاي آب رساني و يا شيرهاي كنترل يكطرفه بايد قبل از پيش گرم كن و يا گرم كننده آب نصب گردد.
ماده 84: درمواردي كه دستگاه گرم كننده آب از نوع روباز بوده و با بخارهاي خروجي يك ماشين بخار گرم شود. لازمست يك وسيله جداكننده روغن روي لوله خروج بخار ماشين نصب شود تا مانع اختلاط روغن با آب گردد.
ماده 85: مولدهاي بخار كه بيش از 25 متر مربع سطح حرارتي دارند بايد لااقل داراي دو دستگاه آب رساني مجهز به وسايل محرك مستقل باشند كه در هر يك از آنها معادل دو برابر قدرت تبخير مولد بوده باشد.
ماده 86: در واحدهايي كه از مولد بخار استفاده مينمايند لازمست آزمايشها و كنترلهاي لازم را روي آب مصرفي و آب تصفيه شده خروجي دستگاه سختي گير ديگ مستمراً به عمل آورده و نتيجه در فرمهاي مخصوص مولدهاي بخار ضبط و نگهداري شود.
ماده 87: براساس آزمايشات فوق بايد مواد شيميايي لازم طبق نظر متخصصين در زمانها مناسب به آب ديگ افزوده گردد.
ماده 88: پيش گرم كنهايي كه روي مولدهاي بخار به كار ميروند بايد داراي تجهيزات زير باشند:
الف - دماسنج براي تعيين درجه حرارت آب ورودي و خروجي پيش گرم كن.
ب - دريچه تنظيم كننده ميزان خروج دود بين محفظه احتراق و پيش گرم كن.
ج - دهانههاي دسترو روي كلكتورها در مقابل هر يك از لولهها به منظور خارج ساختن رسوبات جمع شده در داخل آن.
د - يك سوپاپ اطمينان.
ماده 89: اطاق پيش گرم كنها بايد داراي دريچههاي تهويه اي باشند كه به وسيله آنها جريان هوا در فضاي دور پيش گرم كن سهل گردد و همچنين داراي دريچههاي انفجار باشد كه در مواقع انفجار و ازدياد بي موقع فشار داخل اطاق به طرف خارج باز گردد، اين دريچهها بايستي در ارتفاع حداقل دو متر از پاگرد باشند.
ماده 90: تنظيم كنندههاي خودكار ورودي هوا و خروجي دود در مولدهاي بخار بايد طوري تعبيه شده باشند كه در موقع خراب شدن و يا از كار افتادن مكانيسم خود كار آنها از بسته شدن مجراي خروجي دود و باز شدن مجراي ورودي هوا جلوگيري به عمل آيد.
ماده91: درمولدهاي بخار باسوخت گازبايد هر سوختپاش(مشعل) بهوسايلزيرمجهز باشد:
الف - ديگ شير مخصوص به منظور قطع سريع گاز.
ب - يك مجراي قاب تنظيم ورود گاز و يا مجرايي كه دهانه آن برحسب احتياج قابل تعويض باشد.
ج - يك سد كننده قابل تنظيم هواي مورد نياز كه بتواند به طور كامل ورود هوا را قطع كند. اين سد كننده بايد داراي ضامن فنري و يا پيچي باشد كه از باز شدن بيمورد آن جلو گيري كند.
د - يك لوله مخلوط كننده هوا و گاز كه طولش لااقل 6 برابر كوچكترين قطر آن باشد.
هـ - شعله كوچك دايمي (گيرانه).
و - تا حدود امكان يك تنظيم كننده خودكار ورود گاز كه با فشار بخار عمل كند و به نحوي ساخته شود كه در موقع خرابي آن بخار به داخل اطاق سوخت و يا لولههاي ورودي گاز نفوذ ننمايد.
ماده 92: مولدهاي بخاري كه باسوخت گاز كار ميكنند نبايد در محوطه محصور نصب شود مگر اينكه محوطه مذكور مجهز به وسايل تهويه دائم باشد تا از جمع شدن گاز در آن جلوگيري به عمل آيد.
ماده 93: در مورد مولدهاي بخار ذغال سوز كه به طور خود كار تغذيه ميشوند كليه قسمتهاي متحرك كه احتمال برخورد با كارگر دارند و ايجاد خطر مينمايند بايد به وسايل لازم طبق مقررات مربوط به اين موضوع حفاظت شده باشند.
ماده 94: اتوكلاوهايي كه مستقيماً با شعله گرم ميشوند بايد مجهز به يك ترموكوپل الكتريك باشند كه در داخل و كف اتوكلاو جوش شده باشد تا موقعي كه حرارت اتوكلاو از حد مجاز تجاوز كند سبب قطع سوخت اتوكلاو گردد.
ماده 95: مولدهاي بخار با فشار كم كه در اين فصل مورد بحث ميباشد آنهايي هستند كه بخار حاصله صرفاً براي گرم كردن در فشار كم به كار برده شود و فشار موثر بخار از يك آتمسفر (يك كيلو گرم بر سانتيمتر مربع) تجاوز ننمايد. ديگهاي آب گرم مورد بحث در اين فصل نيز ديگهايي هستند كه درجه حرارت آب گرم توليدي از 120 درجه سانتيگراد بيشتر نباشد در غير اين دو حالت و در صورت تجاوز فشار يا درجه حرارت از حدود فوق الذكر مولد يا ديگ مشمول مقررات فصل دوم (مولدهاي بخار با فشار قوي و متوسط) بوده و جنس ساختماني آنها نميتواند از چدن باشد.
ماده 96: مولدهاي بخار با فشار كم كه از ورقه فولاد ساخته شده باشند بايد داراي دريچه بازديد آدم رو و دريچه شستشو(دريچه دست رو) براي تميز كردن باشد تا به وسيله آنها بازرسي داخلي و رسوب گيري امكان پذير گردد ولي در مورد مولدهاي كوچك كه ورود كارگر غير ممكن است ميتوان از تعبيه دريچه آدم رو صرفنظر كرد.
ماده 97: دريچه آدم رو جهت بازديد و يا دريچههاي شستشو كه در سر و يا جدار مولدهاي بخار استوانه اي فولادي تعبيه ميشود بايد طبق مشخصات مواد 33 - 34 - 35 از مقررات بخش 2 فصل دوم باشد مگر در مورد ديگهاي نوع لوكوموتيو يا مولدهاي با اجاق خارجي و انواع ديگري كه ساختمان آنها اجازه تعبيه دريچههاي آدم رو را نميدهد.
ماده 98: مولدهاي بخار با فشار كم و ديگهاي آب گرم كه از چدن ساخته شده اند بايد داراي دريچههاي شستشو مناسب جهت رسوبگيري باشند.
ماده 99: مولد بخار با فشار كم بايد لااقل مجهز به يك سوپاپ اطمينان يا وسيله ايمني ديگر جهت تخفيف فشار زايدي كه احياناً ايجاد شود باشد. اين وسايل لازم است قبلاً از نظر ساختماني و درستي عمل مورد آزمايش قرار گيرد.
ماده 100: سوپاپهاي اطمينان بايد با مقررات مواد 38 تا 45 بخش 3 فصل دوم وفق داده و پلمپ گردد. ضمناً طوري تنظيم نشوند كه بخار را در فشاري كمتر از يك كيلوگرم بر سانتيمتر مربع تخليه نمايد. پلمپ بايد طوري به سوپاپ اطمينان متصل گردد كه نتوان آن را بدون شكستن پلمپ از دستگاه جدا نمود.
ماده 101: هر ديگ آب داغ بايد لااقل مجهز يك سوپاپ اطمينان يا مخزن انبساط باشد.
ماده 102: سوپاپهاي اطمينان فشار آب براي ديگهاي آب داغ بايد طوري تنظيم شده باشد كه در فشارهاي مساوي با اندكي كمتر از فشار موثر مجاز ديگ باز گردد.
ماده 103: درسوپاپهاي اطمينان فشارآب استعمال ديافراگم و نشيمنهاي لاستيكي با اجناس مشابه كه دراثر آبداغ يا بخارپوسيدگي و ياخرابي پيداكند و ازكاربيفتدممنوع است.
ماده 104: سوپاپهاي اطمينان فشار آب بايد طوري قرار گيرد كه خطر سوختگي براي افراد ايجاد نكند يا به وسيله لوله به خارج ادامه پيداكند.
ماده 105: در صورتي كه در لوله ورودي آب مولد بخار با فشار كم يا ديگ آب داغ شير سد كننده نصب شده باشد لازمست شير سد كننده ديگري در لوله خروجي نصب گردد.
ماده 106: در صورتي كه 2 يا چند مولد بخار با فشار كم يا ديگ آب داغ به لوله يا شبكه مشترك متصل باشد لازمست در لولههاي ورود و خروج هر كدام شيرهاي سد كننده اي وجود داشته باشد.
ماده 107: منبعهاي آب پركن مولدهاي بخار با فشار كم يا ديگهاي آب داغ تابع همان مقررات مواد در بخش 5 از فصل دوم مربوط به مولدهاي بخار با فشار متوسط و قوي ميباشد.
ماده 108: هرمولد بخار با فشار كم بايد مجهز به يك فشار سنج بخار باشد كه ساختمان و نصب آن با مقررات موادبخش6 ازفصلدوم مربوط بهمولدهاي بخار با فشار زياد و متوسط تطبيقنمايد.
ماده 109: هر ديگ آب داغ بايد مجهز به يك فشار سنج آب باشد و اين دستگاه طوري به ديگ يا به لوله اصلي خروجي متصل باشد كه جداكردن آن از ديگ ميسر نباشد مگر به وسيله شير مخصوص خود دستگاه و شير مخصوص فشار سنج روي لوله اي نزديك به آن نصب ميگردد. اين شير داراي دسته گونيا شكل ميباشد كه در موقع باز بودن به موازات لوله آب قرار ميگيرد.
ماده 110: صفحات فشار سنج در ديگهاي آب داغ بايد:
الف - لااقل تا يك برابر و نيم حداكثر فشار مجاز درجه بندي شده باشد.
ب - رقم شاخص حداكثر فشار مجاز به رنگ قرمز نشانه گذاري شده باشد.
ماده 111: وقتي دستگاه تنظيم سوخت بهوسيله فشار بخار فرمان داده شود بايد اين دستگاه طوري تنظيم شدهباشد كه مانع بالارفتن فشار مولد از يك كيلوگرم بر سانتيمتر مربعگردد.
ماده 112: هر ديگ آب داغ بايد مجهز به يك دماسنج با رعايت شرايط زير باشد:
الف - طوري نصب شده باشد كه بهسهولت بتوان در موقع خواندن فشار ديگ درجه حرارت را نيز خواند.
ب - طوري به ديگ مرتبط شود كه هميشه درجه حرارت آب ديگ را تعيين نمايد.
ماده 113: هر ديگ آب داغ بايد مجهز به يك دستگاه تنظيم سوخت باشد كه تحت تاثير درجه حرارت آب عمل نمايد، اين دستگاه ميزان سوخت را طوري تنظيم مينمايد كه درجه حرارت آب نتواند از 120 در جه سانتيگراد تجاوز نمايد.
ماده 114: هر مولد بخار با فشار كم بايد مجهز به يك يا چند دستگاه آب نماي شيشه اي باشد به طوريكه:
الف - در قسمت پايين يك شير براي تسهيل تميز كردن در نظر گرفته شود.
ب - از نظر ساير شرايط با مقررات بخش 7 از فصل دوم مربوط به مولدهاي بخار با فشار متوسط و قوي تطبيق نمايد.
ماده 115: هر مولد بخار با فشار كم بايد دارايدو يا چند شيركنترل سطح آب باشد بهطوري كه:
الف - در بالاترين و پايين ترين سطح مجاز آب ديگ نصب گردد.
ب - با مقررات مواد بخش 8 از فصل دوم مربوط به مولدهاي بخار با فشار متوسط و قوي تطبيق نمايد.
ماده 116: شبكه لوله كشي بايد طوري نصب گردد كه:
الف - خطر يخبندان لولهها در بين نباشد.
ب - لوله انبساط مربوطه به طور تصادفي بسته نشود.
ماده 117: هر مولد بخار با فشار كم يا ديگ آب داغ بايد داراي زير آب جداگانه با لوله و شير تخليه باشد كه با مقررات مواد بخش 10 از فصل دوم مربوط به مولدهاي بخار با فشار زياد و متوسط تطبيق نمايد.
ماده 118: آب ورودي نبايد مستقيماً برروي قسمتهايي كه در معرض تابش مستقيم حرارت كوره قرار دارند جاري گردد.
ماده 119: در جايي كه آب رساني كلي يا كمبود آب مولد بار يا ديگ آب داغ به وسيله ديگ شبكه تحت فشار تامين شود لازمست اين شبكه به دستگاه آب رساني ديگ مربوط گرديده و مستقيماً به خود ديگ متصل نگردد.
ماده 120: در مولدهاي بخار با فشار كم و ديگهاي آب داغ آب گيري نبايد از مجاريايكه براي منبعآب پركن يا شيشههاي آبنما يا شيرهايكنترل سطحآب تعبيهشدهصورتپذيرد.
ماده 121: هر مولد بخار با دستگاه سوخت گيري خودكار بايد مجهز به دستگاه خود كار آب رساني يا وسيله خود كار قطع سوخت باشد به طوري كه وقتي سطح آب داخل مولد يا ديگ به پايين ترين حد مجاز رسيد:
الف- سوپاپ يكطرفه آبگيري نتواند از طريق محفظه شناور آب را به داخل ديگ برساند.
ب - دستگاه به طور خود كار يكي از سه عمل زير را انجام دهد.
1 - سوخت را قطع كند.
2 - آب به مقدار لازم به ديگ برساند.
3 - همزمان با قطع سوخت آب گيري نمايد.
ماده 122: مولدهاي بخار اعم از اينكه تغذيه سوخت آنها به طور دستي يا خودكار باشد مادامي كه در جريان بهره برداري هستند بايد همواره تحت نظارت صحيح و مناسب قرار داشته باشند.
ماده 123: كاركنان و متصديان بهره برداري ومراقبت مولدهاي بخار و ديگهاي آب داغ بايستي داري صلاحيت كافي و صاحب تجارب و معلومات فني باشند.
ماده 124: فقط كاركنان مامور رسيدگي و تعمير ديگ و كساني كه مستقيماً با قسمت توليد نيرو ارتباط دارند و اشخاصي كه در معيت افراد مجاز و صلاحيتدار هستند حق ورود به ديگ خانه را دارند.
ماده 125: قبل از آنكه مولدهاي بخار جديد يا تعمير شده مورد استفاده قرار گيرند بايد داخل و خارج آنها كاملاً معاينه شوند به طوريكه اطمينان حاصل شود كه:
الف - كسي در داخل دستگاه نباشد.
ب - هيچگونه ماده خارجي و ابزار در آن باقي نمانده باشد.
ج - كليه لوازم و ضمائم لوله كشيها كاملاً آماده به كار باشند.
د - كليه دهانهها و مجاري تخليه و دريچههاي بازديد بسته باشند.
هـ- لولههاي مربوط به دريچههاي اطمينان - فشار سنجهاي بخار و همچنين لولههاي مربوط به منبع آب رساني باز باشند.
ماده 126: قبل از باز كردن شيرهاي آبرساني براي پركردن مولد شير تخليه هوا بايد باز باشد تا هواي موجود به آساني تخليه گردد.
ماده 127: قبل از روشن كردن اجاق بايد ديگ را تا سطح مجاز توليد بخار يا بالاتر از آن از آب پرنموده باشند.
ماده 128: گرم كردن مولدها همواره بايد به آهستگي و ملايت و بدون مصرف سوخت زياد صورت گيرد. رعايت اين موضوع مخصوصاً درمورد مولدهاي بخار نو يا مولدهايي كه به تازگي نصب شده باشند لازمست به نحوي كه همه قسمتها بطور يكنواخت گرم شده و از اثرات انبساط ناشي از گرم شدن شديد جلوگيري به عمل آيد.
ماده 129: قبل از آتش كردن اجاق دستگاههاي تنظيم ورود هوا و خروج دود بايد باز باشد.
ماده 130: در صورتي كه چند مولد بخار به دودكش مشتركي متصل باشند وقتي كه يكي از اين مولدها را بخواهند روشن كنند بايد كليه دريچهها و تنظيم كنندههاي دود و هواي مولدهاي خاموش مربوط به اين دودكش بسته باشد.
ماده 131: اگر ذغال يا چوب به عنوان سوخت در مولدها مصرف شود بايد از به كار بردن سوختهاي مايع يا ساير مواد قابل اشتعال كه موجب انفجار يا پس زدن شعلهي گردد خودداري شود.
ماده 132: چيدن و آماده كردن آتش گيرانههاي مقدماتي در مولدهايي كه مصرف چوب يا ذغال داشته و تحت تعمير يا خارج از سرويس هستند بايد ممنوع شود تا از خطرات احتمالي براي كارگران در صورت روشن شدن اجاق قبل از آنكه مولد آماده بكار باشد جلوگيري به عمل آيد.
ماده 133: قبل از روشن كردن آتش در مولدهاي با سوختهاي نفتي لازمست آتش كار شخصاً اطمينان حاصل كند كه:
الف - در كف اجاق و اطراف سوخت پاشها يا در جلو دستگاه مواد نفتي وجود نداشته باشد.
ب - بهمنظور خارج ساختن هرگونه بخار يا گازي كه ممكن است موجب انفجار گردد فضاي اطاق بخوبي تهويه شده باشد.
ماده 134: در صورتي كه نفت - گاز - گردذغال يا پوشال و امثال آن به عنوان سوخت در مولد مصرف شود بايد:
الف - صفحات تنظيم خروج دود به اندازه كافي باز شوند تا عمل مكش به آرامي انجام گرفته و در ضمن از پس زدن شعله جلوگيري شود.
ب - در صورتي كه سوخت پاش مجهز به گيرانه دائم يا وسيله خودكار لازم براي آتش زدن نباشد توسط مشعلهاي دستي كه دسته آنها به اندازه كافي طويل باشد روشن گردد.
ماده 135: در صورتي كه اجاق داراي پيش از دو سوخت پاش گاز يا نفت باشد لازمست ابتدا سوخت پاشي كه در وسط قرار دارد روشن شود.
ماده 136: وقتي مولد گرم شد بايد:
الف - سطح آب شيشههاي آب نما به وسيله شيرهاي كنترل سطح آب آزمايش شود.
ب - شير تخليه هوا پس از چند دقيقه خروج بخار بسته شود.
ج - زير آب ازنظر وجود نشت مورد بازديد قرار گيرد.
د - فشار بخار را به آهستگي افزايش دهند.
ماده 137: براي وارد ساختن بخار در لولهها و اتصالات سرد بايستي شيرهاي مربوطه به آهستگي باز شوند تا حرارت آنها بتدريج بالا رود.
ماده 138: وقتي فشار بخار در مولد به ميزان فشار لازم (فشار گاز) رسيد لازمست:
الف - سوپاپهاي اطمينان با دست امتحان شوند.
ب - لوله خروجي دود بين مولد و دود كش اصلي بايد كاملا باز باشد.
ج - شير سد كننده مابين مولد بخار و لولههاي اصلي بعدي به آهستگي باز شود و چنانچه از شير يك طرفه استفاده ميشود شير بخار بايد به نحوي باز شود كه صفحه شير بطور خود كار و به آهستگي بالا رود و در جايي كه از شير يك طرفه استفاده نميشود شير سد كننده بخار با نهايت آهستگي باز گردد تا فشار مولد بخار با فشار ساير مولدهايي كه در مدار قرار دارند برابر شود.
ماده 139: شيرها - آب نماها - فشار سنجها - لولهها و نيز كليه متعلقات مولد بايد در تمام مدت بهره برداري تحت مراقبت قرار گيرند و نتايج بازديد در فرمهاي مخصوص كتباً ضبط و نگاهداري گردد.
ماده 140: صفحات مدرج و شيشههاي وسايل اندازه گيري فشار - شيشههاي آب نما و دماسنجها بايد تميز و قابل رويت نگهداري شوند.
ماده141:وضعاحتراق سوختمولدهايي كه دركار هستند بايد حتيالامكانمنظمو ثابت باشد.
ماده 142: اگر شعله برگشت نمايد سوخت اجاق بايد كاملاً قطع شود و قبل از آتش كردن مجدد بايد اجاق را كاملاً تهويه نمود.
ماده 143: در مورد سوخت ذغالي و تغذيه دستي سوخت، متصديان مربوطه بايد:
الف - قبل از ريختن سوخت جديد و يا به همزدن سوخت داخل اجاق اطمينان حاصل كنند كه دريچههاي دود باز باشد.
ب - در موقع باز كردن دريچه اجاق پشت آن به قسمتي بايستند كه در اثر برگشت شعله به متصديان مربوطه آسيبي نرسد.
ماده 144: وقتي كه مقدار زيادي ذغال يك جا در اجاق ريخته ميشود بايد در وسط آن منافذي تعبيه گردد كه گازهاي حاصله بهسهولت از آن گذشته و مشتعل شوند تا برگشت شعله ايجاد نشود.
ماده 145: سيخهاي بههمزن آتشنبايد رويكف ديگ خانه يا در فاصله بين مولدها گذاشته شود بلكه بايد آنها را در محل مخصوص طوري قرار داد كه قسمتهاي داغ آن در دسترس نباشد.
ماده 146: وقتي كه مولدها داراي گيرانه باشند و دائماً كار ميكنند بايد در هر پست كار لااقل يك مرتبه دوده گيري شوند.
ماده147: موقعي كهبخواهند موقتاً كوره را بدوناستفاده روشننگهدارند (زنده) لازمستكه:
الف - دريچه هواكش خاكستردان را كاملاً ببندند.
ب - دريچه آتشخانه كمي بازباشد به طوري كه مختصر هوايي به بالاي سوخت برسد.
ج - دريچههاي كشويي دودكش براي كشش و تخليه گازها كمي باز باشند.
ماده 148: سوخت پاشهاي مواد نفتي يا گاز جز در مواردي كه مجهز به شيرها و وسايل تنظيم خود كار هستند ودر موقع خاموشي ورود سوخت را بكلي ميبندند لازمست:
الف - مراقبت به عمل آيد كه در موقع پاشيدن مواد نفتي يا گاز شعله وجود داشته باشد.
ب - چنانچه سوخت پاشي احياناً متوقف گردد بايد شير ورودي سوخت فوراً بسته شود و فضاي داخل كوره و مجاري مربوطه قبل از اشتعال مجدد تهويه كامل گردد.
ماده 149: موقعي كه بخواهند ميزان حرارت را در يك كوره با مواد نفتي يا گاز يا گرد ذغال تغيير دهند لازمست كه:
الف - قبل از زياد كردن مقدار سوخت كشش هوا را زياد نمايند.
ب - قبل از كم كردن كشش هوا ميزان سوخت را كم نمايند.
ماده 150: دريچههاي اطمينان يا دريچههاي انفجار لازمست هميشه به وضع آزاد و آماده به كار نگاهداري شوند و لااقل هر 24 ساعت يك بار آزمايش گردند.
ماده 151: در صورتي كه مولد داراي كاربرد ويژه اي نيز باشد (مانند ري كاوري بويلر و غيره) سوخت بايد از نظر غلظت درجه حرارت و رطوبت هر ساعت مورد آزمايش قرار گيرد و مراتب در فرمهايي مربوطه يا دفاتر مخصوص درج گردد.
ماده 152: در سيستمهاي گاز سوز بايد توجه مخصوص به عمل آيد كه در هيچ يك از لولهها، اتصالات و شيرهاي گاز رساني نشت گاز وجود نداشته باشد.
ماده 153: در مولدهايي كه با نفت مشعل يا مازوت كار ميكنند و طبعاً پيش گرم كن سوخت مورد استفاده قرار ميگيرد متصديان مربوطه بايد آگاهيهاي لازم را در اين زمينه داشته باشند.
ماده 154: تدابير لازم به منظور محفوظ نگاهداشتن سوخت از آلوده شدن به مواد خارجي كه يكي از عوامل ايجاد دوده سخت و كك در جلو كوره ميباشد اتخاذ نمايند.
ماده 155: به منظور اطمينان از نگاهداري صحيح سطح آب درمولد بخار متصدي مربوطه لازمست:
الف - در ابتداي هر پست و همچنين چند دفعه در ضمن پست سطح آب را به وسيله شيشه آب نما و شيرهاي كنترل سطح آب رسيدگي نمايد و شيرهاي شستشوي آب نما را باز كند تا از ارتباط صحيح لولهها اطمينان حاصل نمايد.
ب - سطح آب را در شيشههاي آب نما دائماً مورد نظر قرار دهد.
ماده 156: شيشههاي آب نما را بايد تميز نگاهداري و در صورت احتياج آنرا تعويض نمايند به طوريكه سطح آب به سهولت تشخيص داده شود و پس از نصب شيشه جديد و قبل از راه دادن آب مختصري آنرا توسط بخار گرم نمايند (براي تميز كردن شيشه آب نما بايد آن را از محل نصب جدا نمود).
ماده 157: موقعي كه سطح آب در شيشه آب نما ديده نشود و يا باز كردن شير كنترل سطح آب معلوم گردد كه سطح آب پايين افتاده لازم است فشار و نيروهاي وارده به مولد به طور تدريجي كاسته شود و به هيچ وجه درصدد نباشند كه با زياد كردن آب ورودي سطح آب را دفعتاً بالا بياورند و يا دريچههاي اطمينان را به منظور تخفيف فشار باز نمايند .
ماده 158: براي پايين آوردن بدون خطر فشار مولد بخار در موقع پايين رفتن سطح آب و يا ضرورتهاي ديگر بايد نكات زير رعايت شود:
الف - موقعي كه از گازهاي زائد يا پس مانده دستگاههاي ديگر استفاده به عمل آيد آنها را در صورت امكان از مسير ميانبر رد كرده و مستقيما داخل دودكش نمايند.
ب - تمام دريچههاي ورود هوا بسته شود.
ج- درمورداجاقهاي با ذغالسنگ، خفهكن و هواكش زيراجاق بستهشود و آتش را بپوشانند.
د - در مورد مصرف سوخت مايع - گاز و خاكه ذغال خفه كنها و دريچههاي تنظيم هوا بسته شود و باد زنهاي كمك دم دودكش از كار انداخته شود.
ماده 159: پس از آنكه مولد خنك شد و از فشار افتاد به طوري كه هيچ فشاري نداشته باشد شيرهاي آب رساني بطور ملايم بسته شده و مولد را از سرويس جداكننده و دقيقاً آن را مورد بررسي قرار دهند تا علت پايين افتادن سطح آب معلوم گردد و دقت نمايند مبادا صدمات ديگري نيز وارد شده باشد و در هر حال اقدام به تنظيم و يا تعميرات لازم بنمايند.
ماده 160: چنانچه آب در مولدهاي بخار كف كند و همراه بخار داخل لولهها مصرف گردد لازمست:
الف - شير اصلي خروج بخار را ببندند آتش را تنظيم كنند و شير تخليه هم سطح اگر وجود داشته باشد باز نمايند.
ب - چنانچه آب بهمقدار كافي درمولد وجود داشته باشد شير زير آب را چندين مرتبه موقتاً باز وبسته كرده آب تازه متناوباً وارد نمايند به طوريكه قسمتي از آب ديگ تعويض شود چنانچه تدابير فوق موثر واقع نگردد مولد را از بهره برداري خارج نمايند تا اصلاحات لازم به عمل آيد.
ماده 161: چنانچه آثار وجود روغن در مولد ديده شود در صورتي كه شير تخليه هم سطح آب وجود داشته باشد بايد آنرا بازكنند تا روغنهاي گسترده خارج شود و چنانچه از اين عمل نتيجه گرفته نشد بايد هر چه زودتر و بااحتياط لازم دستگاه را خاموش نموده و داخل مولد را بامحلول سودا بشويند.
ماده 162: شير خروجي پيش گرم كن آب كه رابط بين آن و مولد بخار است پيوسته بايد باز باشد ولي چنانچه بسته بودن آن اقتضا نمايد لازمست:
الف - خفه كن دودكش بسته باشد.
ب - پيش گرم كن تخليه شده باشد.
ج - شير زير آب آن در حالت بازقفل شده باشد.
ماده 163: موقع زير آب زدن مولد لازمست:
الف - ابتدا شير زير آب به طور ملايم نيم باز شود.
ب - بعد از آنكه در حدود 25 ميليمتر سطح آب پايين آمد تدريجاً تمام آنرا باز كنند به طوريكه كليه گل و لاي و رسوبات بتواند خارج شود.
ج - پس از آنكه 10 سانتيمتر سطح آب پايين آمد شير را به طور ملايم ببندند.
ماده164: شير زيرآب مولدها لااقل هر24ساعت يكبار و بلكه درهرنوبتكاركاملاًباز گردد.
ماده 165: وقتي كه لوله زير آب مولد در عين حال داراي يك شير معمولي و يك شير تند باز شو باشد تند باز شو بايد ابتدا باز گردد و فقط وقتي بسته شود كه شير معمولي كاملاً بسته شده باشد.
ماده 166: متصديان مولدها به هيچ وجه مجاز نيستند زير آب بيشتر از يك ديگ را در يك زمان باز كنند و نيز قبل از بستن مجدد شير زير آب نبايد محل كار را ترك كنند.
ماده 167: در موقع زير آب زدن اگر مسئول مولد نتواند شخصاً سطح آب مولد را در دستگاه آبنما بخواند بايد يك نفر را براي كمك به او مامور سازند.
ماده 168: مولدها بايد در هر نوبت كار از نظر آب بندي و ساير معايب بازرسي شوند و در صورت وجود معايب با توجه به مقررات مربوطه و كم كردن تدريجي فشار مولد را از بهره برداري خارج نمايند.
ماده 169: وقتي كه مولدها ذغال بسوزانند بايد خاكستر و مواد زائد زود به زود تخليه شود واجازه ندهند كه اين مواد در خاكستر دان و يا جلوي ديگ جمع شوند.
ماده 170: موقعي كه خاكسترهاي داغ را آب ميزنند بايد كارگران را مطلع نمود تا خود را از محيط كار دور نگهدارند و همچنين بايستي از برخورد مستقيم آب با قطعات داغ كوره اجتناب نمايند.
ماده 171: وقتي كه تخليه خاكسترها با مكش انجام ميگيرد بايد درهاي انفجار آتش خانه كاملاً آزاد و آماده به كار باشند.
ماده 172: وقتي كه تخليه خاكستر با بخار انجام ميگيرد تاسيسات آن بايستي به قسمي درنظر گرفته شود تا حتي الامكان گرد و خاك زيادي توليد نشود و كارگران نيز بايد مراقبت نمايند كه آب گرم حاصله آنها را مصدوم ننمايد.
ماده 173: وقتي كه مجاري خروج خاكستر در تاسيسات خود كار مسدود گردد:
الف - دوكارگر بايد مامور باز كردن مجراي مسدود شوند به ترتيبي كه يك نفر مشغول وديگري مراقب او باشد.
ب - يك دستگاه تغيير مسير بايد وجود داشته باشد كه از ريزش خاكستر گرم روي كارگر جلوگيري نمايد.
ماده 174: موقعي كه مولدها را براي نظافت يا بازرسي و تعمير و يا تعطيل ميخواهند متوقف كنند فشار بخار را بايد طبق مقررات بخش 7 فصل چهارم كم نمايند به استثناء مولدهاي با سوخت ذغال كه در اين نوع مولدها بايد:
الف - نبايد آتشها را تخليه نمود مگر در موارد فوري و احتمال خطر.
ب - دربهاي اجاق بسته بماند تا آتشهاي موجود به تدريج سوخته شود.
ج - مادامي كه فشار مولد بخار به وسيله بازكردن سوپاپ اطمينان وبستن شير سد كننده به كمتر از 5/3 كيلوگرم بر سانتيمتر مربع نرسيده دربهاي اجاق را نبايد بازكرد.
د - ورود آب به مولدهاي بخار ميبايست تا خاموش شدن آتش ادامه پيدا كند.
ماده 175: حتي الامكان قبل از سرد شدن كامل قسمتهاي بنايي شده و مولد نبايد آب مولد را تخليه نمود و براي مولدهاي بزرگ تخليه معمولا بايد هشت ساعت پس از تقليل فشار انجام گيرد.
ماده 176: موقعي كه تخليه مولد در فشار جو امكان نداشته باشد تخليه بايد در پايينترين فشار ممكنه با رعايت شرايط لازم انجام گيرد.
ماده 177: در حين تخليه ميبايست ورود هوا به داخل ديگ آزاد باشد و در تمام مدت تخليه مجاري ورود هوا باز بماند و فقط پس از پرشدن مولد و يا هنگام تعطيل آن مجاري بسته شود.
ماده 178: پس از تخليه ديگ ميبايست:
الف - دريچههاي آدم رو و دست رو ديگ باز شود.
ب - مولدها به وسيله آب با فشار كافي شسته شود تا رسوبهاي آزاد از آن خارج شوند.
ج - مقدار آب باقيمانده ميبايست با وسايل ممكنه خارج شود.
ماده 179: وقتي كه مولد و لولههاي بخار تحت فشار هستند تعميرات و همچنين محكم كردن اتصالات فلنجها و غيره به منظور آب بندي و جلوگيري از نشت بخار و تنظيم آنها به هيچ وجه نبايد انجام گيرد.
ماده 180: قبل از آنكه جهت تميز كردن و يا تعمير اجازه ورود به ديگ داده شود شيرهاي تخليه و آب رساني و مجاري بخار و هر نوع شير ديگري كه موجود باشد بسته و قفل شود و تنها كليد آن تا اتمام كار نزد تعمير كار باشد و روي ديگ علامت گذاري گردد كه كارگر در داخل ديگ است.
ماده 181: اگر مولد تحت تعمير و يا درحال تميز كردن جزو يك دسته از مولدهايي است كه حداقل يك از آنها در حال كار است شيرهاي بخار مربوط به مولد تحت تعمير بايد كاملاً بسته و قفل گردد و از نظر آب بندي اطمينان بخش باشد.
ماده 182: وقتي كه شيرهاي زير آب چندين مولد به يك مجرا وصل ميشوند شيرهاي تخليه مولدهايي كه در محل كار هستند بايد بسته و قفل شود و روي آنها علامت گذاري شود كه (مولد شماره... تحت تعمير است).
ماده 183: قبل از آنكه مولد و تاسيسات مربوطه به اندازه كافي سرد گردد نبايد به كارگران اجازه ورود به داخل آن داده شود.
ماده 184: براي تعمير يا پاك كردن و يا هر نوع منظور ديگر به هيچ كارگري نبايد اجازه داد داخل مولد شود مگر آنكه كارگر ديگري درخارج مولد در محل دريچه آدم رو يا ساير دريچهها براي مراقبت و نگهباني او گمارده شود كه در مواقع لزوم به او كمك نمايد.
ماده 185: موقعي كه كارگران داخل مولد و يا تاسيسات مربوط به آن ميشوند بايد تدابير احتياطي و ايمني اتخاذ گردد تا در اثر تماس با خاكستر داغ و يا سقوط قطعات سست شده و نيز انفجار حاصله از ريخت شده آب روي خاكسترهاي داغ مصدوم و مجروح نگردند.
ماده 186: قبل از ورود به داخل دستگاه لازمست به وسيله فشار هوا داخل اجاق و ديگ را كاملا تهويه نموده گازهاي مسموم كننده و قابل احتراق را خارج كرده باشند خصوصاً در مواقعي كه براي حل كردن مواد ته نشين شده مواد نفتي به كاربرده باشند.
ماده 187: درطول مدت تعمير و يا پاككردن مولدهاي بخار و مخصوصاً درصورت مرطوب بودن هوا لازمست وسايل تهويه مناسب را با سرعت خفيف بكار بيندازند به طوري كه تهويه دائمي بهمنظور جلوگيري از نفوذ و نشت گازها و دودهاي حاصله از دستگاههاي مجاور تامين شود.
ماده 188: كليه افزارهاي دستي و چراغهاي برقي دوره گرد كه كارگران همراه ميبرند لازمست بدون عيب و سالم و مناسب براي كار مورد نظر باشد.
ماده 189: استفاده از چراغهاي لحيم كاري در داخل مولدها ممنوع است.
ماده 190: استفاده از چراغهاي دوره گرد كه توري (حفاظ لامپ) نداشته و يا بند آنها داراي پوششهاي عايق (طبق مقررات و ضوابط مربوطه) كاملا محكم و مطمئن نباشند ممنوع است.
ماده 191: چنانچه براي تعمير يا پاك كردن مولد دستگاههاي بادي يا بخار به كار برند لازمست كمپرسور يا مولد بخار آنها خارج از مولد تحت تعمير گذاشته شده باشد و لولههاي اتصال مربوطه مورد بررسي و مراقبت دائم قرار گيرد.
ماده192: موقعيكه لولهها و جدار مولدها را باوسايل مكانيكيپاكميكنند ابزارمربوطه نبايد مدت مديدي دريك محل متمركز شود زيرا ممكن است موجب تضعيف مقاومت فلز گردد.
ماده 193: پس از اتمام عمليات لازمست نكات ذيل دقيقاً رعايت شود:
الف - كارگري را مامور نمايند داخل مولد را دقيقا بررسي نموده و اطمينان حاصل كند كه هيچگونه افزار يا اشيايي مخصوصا كهنه يا نخ و امثال آن جا نمانده باشد.
ب- قبل از بستندربها و وزنهها اطمينانحاصلشود كهكليه كارگرها بيرونرفتهاند.
ماده 194: در مورد مولدهايي كه قرار است به حالت تعطيل در آيند پس از آنكه تميزكاري و تعميرات و بازديد انجام شد لازمست نكات زير دقيقا رعايت شود.
الف - باسوزاندن چوب سفيد يا كاغذ يادميدن هواي داغ داخل آن را به خوبي خشك كنند تا از زنگ زدگي جلوگيري شود.
ب - براي جذب رطوبتهاي بعدي مقداري آهك زنده در حدود 15 كيلوگرم به ازاء هر تن بخار توليدي در ساعت در ظروف سفالي در داخل ديگ قرار دهند.
ج - كليه اتصالات مولد محكم بسته شود.
د - در پوش دريچه آدم رو به جاي خود قرار داده شود.
ماده 195: چنانچه مدت تعطيل طولاني باشد:
الف - مولد را در فواصل دو تا سه ماه باز نموده و ذخيره آهك زنده را تجديد نمايند.
ب - كليه سطوح گرما ده را به وسيله پاشش بخار و يا برس سيمي پاك نموده و با روغن ماهي مخصوص كه خشك نشود (يا ساير روغنهايي كه به اين منظور ساخته شده) چرب نمايند تا از زنگ زدگي مصون بماند.
ج - سطوح خارجي ديگ بخار را كه در مجاورت هوا قرار دارند خصوصا در مناطق گرم و مرطوب پس از حذف و تميز كردن سطوح زنگ زده توسط ضد زنگهاي مقاوم در مقابل حرارت رنگ آميزي كنند و هر ساله مورد بازديد قرار دهند.
د - چنانچه دستوراتخاصي از طرف سازنده دادهشده بهدستورات مذكور نيز توجه نمايند.
ماده 196: كارگراني كه در معرض مجروح شدن باشند و به هيچ طريقي جلوگيري از آن ميسر نباشد لازمست مجهز به وسايل حفاظت فردي اضافي طبق آييننامه مربوطه باشند.
ماده 197: مقام صلاحيتدار مذكور در اين آييننامه مرجعي است كه وزارت كار و امور اجتماعي صلاحيت آنرا تشخيص و تاييد نمايد. اين آييننامه مشتمل بر 197 ماده در 9 جلسه شورايعالي حفاظت فني مورد بررسي قرار گرفت و در جلسه مورخ 20/9/1362 به تصويب نهايي رسيد.
به طور معمول مشعل ها همراه و متناسب با ديگ انتخاب مي شوند و به ميزان مصرف سوخت بر حسب ليتر در ساعت و كيلو گرم در ساعت يا گالن در ساعت مشخص مي شوند.
با داشتن قدرت حرارتي ديگ و ارزش حرارتي سوخت مايع، مي توان نوع مشعل و ميزان مصرف سوخت را انتخاب كرد. منتها چون مقداري حرارت سوخت از راه دود كش و تلفات ديگر به هدر مي رود، در موقع محاسبه، راندمان مشعل را بايد در نظر داشت. چون بيشتر گازوييل مصرف مي شود، مي توان مصرف مشعل را از تقسيم قدرت حرارتي ديگ (QB) در حاصل ضرب ارزش حرارتي هر كيلو گازوييل ( حدود 10000 كيلو كالري ) در راندمان مشعل كه بين 6/. تا 85/. است را به دست آورد. چون وزن مخصوص گازوييل 8/. است، بنابراين به ازاي هر ليتر حدود 8000 كيلو كالري حرارت توليد خواهد شد كه اين مقدار BTU 32000 است.
تله بخارها
هدف از تله بخار در سيستم هاي بخار بيرون کردن آبي است که در داخل وسايل مصرف کننده حرارت يا خطوط لوله تقطير مي شود. تله بخار اجازه نمي دهد از آن بخار عبور کند اما آب عبور مي کند، محل نصب تله بخارها بعد از هر مرحله تبادل حرارت مانند بعد از مبدل، کنوکتور و نيز در پائين اغلب رايزرها و انتهاي لوله اصلي بخار مي باشد.
در مورد کار با تله هاي بخار، يک نکته بسيار مهم وجود دارد و آن اين است که اولين گام براي اجتناب از مشکلات ايجاد شده توسط اين تجهيزات، انتخاب مناسب و نصب صحيح آن ها مي باشد. اگر با اين تجهيزات به ظاهر ساده ولي در عين حال بسيار مهم مشکلي داريد، مي توانيد از خطوط راهنماي ارائه شده در اين نوشتار براي تشخيص و رفع عيب آن ها استفاده نماييد. وظيفه ي تله بخار، زدايش کندانسه، هوا و دي اکسيد کربن از سيستم لوله کشي به محض تجمع اين گازها و با حداقل اتلاف بخار است. زماني که بخار، گرماي نهان ارزشمند خود را آزاد مي کند و چگاليده مي شود، اين کندانسه ي داغ بايد بلافاصله از سيستم جدا شود تا از بروز پديده ي ضربه قوچ جلوگيري گردد. وجود هوا در سيستم بخار، بخشي از حجم سيستم را ـ که قاعدتاً بايد توسط بخار اشغال شود به خود اختصاص مي دهد. دماي مخلوط هوا /بخار، به دمايي کمتر از دماي بخار خالص افت مي کند. هوا، يک عايق است که به سطح لوله و تجهيزات چسبيده و باعث کند و غير يکنواخت شدن فرآيند انتقال حرارت مي گردد.در صورتي که دي اکسيد کربن حضور داشته باشد، بخار موجود در سيستم، دي اکسيد کربن را به ديواره هاي سطح انتقال حرارت رانده و بدين ترتيب، انتقال حرارت کاهش مي يابد.
دي اکسيد کربن همچنين مي تواند در کندانسه به صورت محلول در آمده و توليد اسيد کربنيک نمايد که باعث خوردگي در لوله ها و تجهيزات مي گردد. اين نوشتار، انواع اصلي تله هاي بخار، روش کار آن ها، مزايا و محدوديت ها و همچنين الزامات نصب اين تجهيزات را مورد بازنگري قرار داده و توصيه هايي براي رفع مشکلات احتمالي که ممکن است هنگام عملکرد تله هاي بخار به وجود بيايند، ارائه مي دهد.
انواع تله بخارها:
۱- تله هاي شناور
۲- تله نوع سطل باز
۳- تله هاي سطل وارانه
۴- تله ترموديناميکي
۵- تله ترموستاتيک انبساط فلزي
۶- تله ترموستاتيکي فشار متعادل
۷- تله دو فلزي (بي متال)
مشکلات معمول در تله هاي بخار
نشتي بخار:
نشيمن شير در تله بخار مي تواند در معرض خوردگي يا فرسايش قرار گيرد. زماني که اين نشيمن صدمه ببيند، شير مربوطه نخواهد توانست به خوبي در جاي خود قرار گيرد و در نتيجه، بخار فعال از تله نشت خواهد کرد. اگر تله بخار داراي اندازه اي بيش از حد لازم باشد، اين نشتي مي تواند مقدار قابل توجهي را از بخار هدر دهد. حتي تله هاي بي متال که براي حالت کاملاً باز با حداقل فوق سرد شدن کالبيره مي شوند، ممکن است در صورتي که مقدار بار کاهش يابد، مقداري بخار را عبور دهند. يک تله ترموديناميکي که به خوبي کار مي کند نيز اگر فشار کندانسه بسيار پائين باشد، ممکن است نتواند کاملاً بسته شود.
تعيين اندازه نامناسب :
تله اي که اندازه آن کوچک تر از اندازه لازم باشد، باعث مي شود که کندانسه در بازدهي انتقال حرارت تأثير منفي بگذارد زيرا کندانسه يک فيلم نازک روي سطح انتقال حرارت ايجاد مي نمايد. تله ها معمولاً با استفاده از يک ضرب ايمني براي محاسبه ي ظرفيت تله، چند مرتبه بزرگ تر از اندازه لازم انتخاب مي شوند. تله اي که ظرفيتي بسيار بالاتر از حد نياز داشته باشد، باعث هدر رفتن هزینه ها شده، کارکرد آن کند بوده و توليد فشار معکوس بالايي مي نمايد که ممکن است عمر تله را به ميزان قابل توجهي کاهش دهد.
آلودگي :
کندانسه بخار، اغلب داراي ذرات رسوب و محصولات خوردگي است که مي تواند باعث فرسايش شيرهاي تله شود. اگر اين ذرات به اندازه کافي بزرگ باشند، ممکن است حتي باعث مسدود شدن شير تخليه و ياگير کردن آن حالت باز گردند. براي اجتناب از اين مشکل، بايد در بالا دست هر تله اقدام به نصب يک صافي نمود. اين صافي بايد هنگامي که سيستم براي اولين بار راه اندازي مي شود و هنگامي که هرگونه تعمير و تعويض در لوله کشي سيستم صورت مي گيرد، تميز شود.
ايجاد صدا:
به استثناي تله هاي ترموديناميکي، اغلب تله ها نسبتاً بي صدا عمل مي کنند. در برخي موارد، تله ها ممکن است صدايي جزئي توليد کنند که ناشي از تخليه ي کندانسه به داخل بخار در پايين دست شير تله مي باشد. ايجاد صدا در سيستم بخار معمولاً توسط حرکت کندانسه در خطوط برگشت عمودي، ضربه قوچ و يا تله هاي معيوب که بخار فعال در آن ها به کندانسه خط برگشت نشت مي کند، صورت مي گيرد.
هواگرفتگي :
زماني که تله توسط يک لوله افقي بلند با قطر کم به تأسيسات متصل مي شود، کندانسه در فضاي بخار باقي مانده و نمي تواند به سمت تله جريان بايد براي اجتناب از اين پديده، لوله اي که به تله متصل مي شود بايد داراي قطر بيشتر و طول کوتاه تري باشد تا نرخ جريان بالاتري را ايجاد نمايد. يک روش ديگر براي اجتناب، از اين پديده، تعبيه ي يک شير تخليه در نقطه اي در بالاي سيستم مي باشد.
انسداد توسط بخار :
زماني که تله توسط يک لوله افقي بلند با قطر کم به تأسيسات متصل مي شود، ممکن است شرايطي به وجود آيد که بخار، مانع از رسيدن کندانسه به تله مي شود. کندانسه تا زماني که نتواند بخار را جابجا نمايد، قادر به رسيدن به تله نخواهد بود. براي اجتناب از اين پديده بايستي تله را تا حد امکان نزديک به سيستم نصب کرده و يا مسير مربوطه تخليه شود. اگر تله درست زير سيستم يا مسير نصب شده باشد يک لوله تبادل بايد بين اين دو بخش در نظر گرفته شود تا به عنوان مسير تخليه عمل کرده و از انسداد مسير توسط بخار جلوگيري نمايد. همچنين مي توان تله ها را با يک شير آزاد کننده انسداد بخار نصب نمود.
ضربه قوچ:
کندانسه که در بخش تحتاني خط بخار قرار دارد مي تواند باعث بروز پديده ضربه قوچ شود. زماني که بخار با سرعت بسيار بالا حرکت مي کند هنگام حرکت از روي لايه ي کندانسه باعث ايجاد موج بر روي آن مي گردد. اگر اين حالت افزايش يابد بخار پرسرعت مي تواند کندانسه را به حرکت درآورده و هنگام تغيير راستا، يک ضربه خطرناک ايجاد کند. اين پديده را ضربه قوچ مي نامند. زماني که کندانسه پر سرعت به مانعي برخورد مي کند انرژي جنبشي آن به انرژي فشاري تبديل شده و اين افزايش فشار ناگهاني مي تواند باعث تخريب مکانيسم عملکردي در تله هاي شناور و تله هاي ترموستاتيک فشار متعادل گردد. براي اجتناب از اين پديده بايد از تله هاي قدرتمند مانند تله هاي ترموديناميکي يا تله هاي سطل وارونه استفاده نموده و يا راستاي لوله کشي را عوض نمود.
انجماد:
اگر سيستم بخار در حالي که مقدار قابل توجهي کندانسه در تله باقي مانده است متوقف شود و دماي محيط به کمتر از دماي انجماد آب برسد، انجماد در داخل تله رخ خواهد داد. تله هاي شناور و تله هاي ترموستاتيک فشارمتعادل، در اثر انجماد به شدت صدمه مي بيند. اگر احتمال بروز انجماد وجود دارد بايد از تله هاي ترموديناميکي يا تله هاي بي متال که انجماد بر روي آنها بي تأثير است استفاده نمود. يک راه ديگر براي اجتناب از اين پديده باز کردن شيرهاي تخليه بعد از متوقف کردن سيستم مي باشد.
فقدان شرايط راه اندازي
اين مشکل در تله هاي سطل وارونه مشاهده مي شود. اين نوع تله ها زماني شروع به کار مي کنند که مقدار آب در داخل آن وجود داشته باشد. اگر يک افت فشار ناگهاني در سيستم رخ دهد و يا اينکه بخار فوق داغ وارد تله شود اين عامل به راه اندازي از بين رفته و تله مزبور قادر به عمل نخواهد بود. براي اجتناب از بروز اين مشکل مي توان از يک شير يک طرفه در خط ورودي تله استفاده نمود.
راهنماييهايي براي رفع اشکال:
اولين قدم در رفع اشکال سيستم، بررسي اين نکته است که آيا تله بخار به درستي نصب شده است يا خير. رويه هاي مربوط به نصب را براي انواع مختلف تله ها ارائه مي دهد. جدول زیر راهنماييهايي در مورد رفع اشکال سه مشکل معمول در تله ها ارائه مي دهد. اين مشکلات عبارتند از: تله هاي موجود ر سيستم کار تخليه را انجام نداده و يا مقدار تخليه آن بسيار پائين است. تله هاي داراي نشتي بخار فعال مي باشد و تله در ظرفيتي کامل به طور پيوسته در حال تخليه است.
حل مشکل نشتي بخار فعال در تله ها
|
نوع تله |
علت احتمالی |
راه حل |
|
تمام تله ها |
مجموعه نشيمن شير فرسوده شده است. |
بخش نشيمنگاه شير را تعويض کنيد. |
|
اوريفيس با رسوبات آب مسدود شده است. |
اوريفيس را تميز نماييد. | |
|
ظرفيت تله کافي نيست. |
بار کندانسه و اختلاف فشار در ورودي تله را محاسبه کرده و يک تله مناسب انتخاب کنيد. | |
|
شناور |
بخش تخليه هوا به خوبي کار نمي کند. |
بخش تخليه هوا را تعويض کنيد. |
|
بدنه تله با آلودگي انباشته شده و مانع از حرکت شناور و کارکرددرست آن مي شود. |
درپوش تخليه را باز کرده و مسير را با دمش بخار و يا باز کردن و تميز کردن تله تمييز نماييد. | |
|
عنصر ترموستاتيک تله بسته نمي شود. |
عنصر ترموستاتيک را تعويض نماييد. | |
|
سطل وارونه |
بدنه تله با آلودگي انباشته شده و مانع از حرکت استوانه و کارکرد درست آن مي شود. |
درپوش تخليه را باز کرده و مسير را با دمش بخار و يا باز کردن و تميز کردن تله تمييز نماييد. |
|
استوانه سوراخ شده است. |
استوانه را تعويض کنيد. | |
|
تله داراي شرايط راه اندازي اوليه نيست. |
شير ورودي را براي مدت چنددقيقه ببنديد سپس به آهستگي آن را باز کنيد اگر شرايط آغاز به کار فراهم گرديد تله بايد به درستي کار کند. در غير اينصورت يک شير يک طرفه در مسير رودي نصب کنيد. | |
|
ترموديناميک |
ديسک و نشيمنگاه آن فرسوده شده است. |
تله را عوض کرده و يا ديسک نشيمن را تعويض کنيد. |
|
بين سطح نشيمن و ديسک آلودگي جمع شده است. |
بخش هاي مربوط را تميز نماييد. | |
|
درپوش تله شل است و بخار از محل اتصال نشت مي کند. |
درپوش را محکم کنيد. | |
|
ترموستاتيک |
عايق بندي دچار مشکل شده است (دماي کندانسه بيش از حد پايين مي آيد و هر قدر کندانسه سردتر باشد دريچه شير بيشتر باز مي شود.) |
مسير را عايق بندي کنيد. |
|
فشار لوله اصلي پايين است (با پايين آمدن فشار بخار تله بسته نمي شود زيرا بخار کم دما با تله در تماس است) |
فشار لوله اصلي را کنترل کنيد و يا تله را براي تغييرات دما تنظيم نماييد. | |
|
عنصر به کار رفته در تله ي فشار متعادل به دليل وجود ضربه ي قوچ يا بخار فوق داغ صدمه ديده است. |
اين بخش را تعويض نماييد. | |
|
تله بيش از حد کوچک است |
تله هاي اضافي به صورت موازي نصب نماييد. | |
|
تله هاي فشار بالا در کاربردهاي کم فشار نصب شده اند. |
از مکانيسم مناسب استفاده نماييد. | |
|
بويلر مقدار زيادي آب وارد خط بخار مي نمايد. |
شرايط تغذيه آب را تصحيح نماييد. |
http://hvacR.persianblog.com منبع :
